مقاله مقایسه خودپنداره بدنی دختران نابینای ورزشکار و غیرورزشکار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در دانش و پژوهش در روان شناسی کاربردی از صفحه ۴۵ تا ۵۳ منتشر شده است.
نام: مقایسه خودپنداره بدنی دختران نابینای ورزشکار و غیرورزشکار
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خودپنداره بدنی
مقاله دختران نابینای ورزشکار
مقاله دختران نابینای غیرورزشکار
مقاله فعالیت بدنی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: لطفی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: سهرابی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: باقرزاده فضل اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف این پژوهش مقایسه خودپنداره بدنی دختران نابینای ورزشکار و غیرورزشکار بود. روش پژوهش علی مقایسه ای و جامعه آماری همه نابینایان ورزشکار و غیرورزشکار مراجعه کننده به انجمن نابینایان شهر تهران در سال ۱۳۹۰ بود. از تمامی ورزشکاران نابینا 45 نفر پرسشنامه را تکمیل کردند و ۶۳ نفر نابینای غیرورزشکار به روش تصادفی با میانگین سنی ۲۰±۶٫۵۴ انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه خودتوصیفی بدنی (مارش و همکاران، ۱۹۹۴) بود. نتایج تحلیل داده ها با نرم افزارSPSS18  و آزمون تحلیل واریانس نشان داد که بین دختران ورزشکار و غیرورزشکار نابینا در خرده آزمون های هماهنگی (P<0.07)، سلامتی (P<0.028)، فعالیت بدنی (P<0.001)، قدرت (P<0.014)، استقامت (P<0.022)، شایستگی ورزشی (P<0.001) و خودپنداره عمومی (P<0.001) تفاوت های معنی داری وجود دارد. در تمامی مولفه ها بجز مولفه چربی و سلامت که به صورت معکوس نمره گذاری شده است، میانگین گروه ورزشکار بیشتر بود. با توجه به نتایج می توان نتیجه گیری کرد که ورزش و فعالیت بدنی می تواند در بالا بردن خودپنداره بدنی نابینایان جامعه نقش داشته باشد.