مقاله مقایسه تصویربرداری تشدید مغناطیسی و اسکن هسته ای در تشخیص متاستازهای مهره های سینه ای و کمری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگان از صفحه ۶۶ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: مقایسه تصویربرداری تشدید مغناطیسی و اسکن هسته ای در تشخیص متاستازهای مهره های سینه ای و کمری
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله متاستاز
مقاله تصویربرداری تشدید مغناطیسی
مقاله اسکن هسته ای

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرشچیان نازنین
جناب آقای / سرکار خانم: فرشچیان نگین
جناب آقای / سرکار خانم: اشرف فلاح علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: مهره ها شایع ترین محل متاستاز در استخوان ها است. تشخیص متاستازها به خصوص در مراحل اولیه می تواند به روند درمان بیماران و تعیین پروگنوز آنها کمک نماید. با توجه به استفاده وسیع از تصویربرداری تشدید مغناطیسی در بیماری های مختلف و در دسترس بودن این ابزار در اکثر مناطق، این مطالعه به منظور تعیین ارزش تشخیصی تصویربرداری تشدید مغناطیسی و اسکن هسته ای در متاستازهای ستون فقرات انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی روی ۴۳ بیمار با هر نوع سرطان اولیه شناخته شده برای تشخیص متاستاز ستون فقرات و یا مرحله بندی ضایعه تومورال انجام شد. بیماران تحت تصویربرداری تشدید مغناطیسی و اسکن هسته ای ستون فقرات قرار گرفتند. نتایج اسکن استخوان به عنوان استاندارد طلایی در نظر گرفته شد و حساسیت و ویژگی محاسبه شدند.
یافته ها: تصویربرداری تشدید مغناطیسی تعداد ۱۹ مهره پشتی را که توسط اسکن منفی گزارش شده بود؛ تشخیص داد. حساسیت و ویژگی تصویربرداری تشدید مغناطیسی نسبت به اسکن هسته ای به ترتیب ۹۰٫۷ درصد و ۹۵٫۶ درصد محاسبه شد. در بررسی مهره های کمری، تصویربرداری تشدید مغناطیسی تعداد ۴ مهره را که توسط اسکن منفی گزارش شده بود؛ تشخیص داد. حساسیت، ویژگی و صحت تصویربرداری تشدید مغناطیسی نسبت به اسکن هسته ای به ترتیب ۹۷٫۶ درصد، ۹۷ درصد و ۹۷٫۲ درصد محاسبه شد.
نتیجه گیری: تصویربرداری تشدید مغناطیسی برای تشخیص ضایعات متاستاتیک مهره ها حساس تر از اسکن هسته ای است و اگر شک به متاستاز در ستون فقرات وجود داشته باشد؛ می تواند اولین اقدام تشخیصی نیز باشد.