مقاله مقایسه تاثیر شست و شوی ناحیه مئای ادراری با محلولهای کلرهگزدین و بتادین برمیزان بروزباکتریوری بیماران مبتلا به سکته مغزی دارای سوند ادراری ثابت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مراقبت های نوین از صفحه ۲۴۱ تا ۲۴۸ منتشر شده است.
نام: مقایسه تاثیر شست و شوی ناحیه مئای ادراری با محلولهای کلرهگزدین و بتادین برمیزان بروزباکتریوری بیماران مبتلا به سکته مغزی دارای سوند ادراری ثابت
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استروک
مقاله باکتریوری
مقاله بتادین
مقاله شست و شوی مئای
مقاله کلرهگزیدین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آزادمنش یاسین
جناب آقای / سرکار خانم: عظیمیان جلیل
جناب آقای / سرکار خانم: جهانی هاشمی حسن
جناب آقای / سرکار خانم: شاهرخی اکرم
جناب آقای / سرکار خانم: نعیمیان شعیب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: عفونت های ادراری شایعترین عفونت باکتریال در تمام سنین می باشد و سوندگذاری مثانه عامل مساعد کننده ای برای بروز این عفونت است. یکی از وظایف پرستاری مراقبت های مناسب از سوند ادراری جهت جلوگیری از بروز باکتریوری است. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر شست و شوی ناحیه مئای ادراری با محلولهای کلرهگزدین و بتادین بر میزان بروز باکتریوری بیماران دارای سوند ادراری ثابت مبتلا به سکته مغزی بستری در بخش داخلی اعصاب می باشد.
روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی ۷۵ بیمار دچار CVA که در بخش داخلی اعصاب بستری شده بودند و ۲۴ ساعت از زمان سوندگذاری آنها گذشته بود، انجام شد. بیماران با استفاده از روش تصادفی سازی بلوک بندی شده به سه گروه ۲۵ نفره تقسیم شدند. ناحیه مئای یک گروه با کلرهگزدین، یک گروه با بتادین و گروه دیگر با با نرمال سالین هر روز به مدت پنج دقیقه و حداکثر برای ده روز شست و شو داده شد. آزمایشهای کشت و آنالیز ادرار در روزهای یک، پنج و ده گرفته شد. جهت بررسی ویژگیهای بیماران از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و مقیاس NIHSS استفاده شد. روایی پرسشنامه تایید شده و پایایی آن نیز ۰٫۹ به دست آمد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش ۱۶ و آمار توصیفی و آمار استنباطی نظیر آزمونهای Chi-Square و ANOVA تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: در مقایسه میزان سه شاخص عفونت (تعداد کشت مثبت، میزان باکتریوری و پیوری) در گروه های کلرهگزیدین، بتادین و نرمال سالین در روز پنجم، تفاوت معناداری بین گروهها مشاهده نشد، اما در مقایسه این سه شاخص در روزهای پنجم و دهم، تنها شاخص تعداد کشت مثبت (کلرهگزدین با ۱۶% و نرمال سالین با ۵۶%) در دو گروه کلرهگزیدین و نرمال سالین تفاوت معناداری داشت (p=0.02) در مقایسه بین بتادین و نرمال سالین نیز تفاوت معنادار در این سه شاخص فقط برای شاخص تعداد کشت مثبت (گروه بتادین ۲۸% و گروه نرمال سالین ۵۶%) دیده شد (p=0.02) در مقایسه کلرهگزیدین و بتادین، تفاوت در میزان سه شاخص عفونت از لحاظ آماری معنادار نبود.
نتیجه گیری: به کارگیری کلرهگزیدین و بتادین در مئای بیماران بستری در بخش اعصاب که قرار است بیشتر از پنج روز سوند داشته باشند، بهتر از نرمال سالین میزان عفونتهای ادراری را کاهش می دهد.