مقاله مقایسه ایمونوهیستوشیمی بیان CD105 و Snail2 در کارسینوم سلول سنگفرشی و اپی تلیوم دیسپلاستیک دهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد از صفحه ۱۲۹ تا ۱۳۸ منتشر شده است.
نام: مقایسه ایمونوهیستوشیمی بیان CD105 و Snail2 در کارسینوم سلول سنگفرشی و اپی تلیوم دیسپلاستیک دهان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کارسینوم سلول سنگفرشی
مقاله دیسپلازی
مقاله D105 ،Snail2
مقاله ایمونوهیستوشیمی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سیفی صفورا
جناب آقای / سرکار خانم: شفایی شهریار
جناب آقای / سرکار خانم: فروغی رامین
جناب آقای / سرکار خانم: ساغروانیان نصراله
جناب آقای / سرکار خانم: بیژنی علی
جناب آقای / سرکار خانم: غفاری بهاره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه:CD105 یک گلیکوپروتئین غشایی همودیمریک است که در رگ سازی جدید نقش دارد. Snail2 یک فاکتور رونویسی بوده و منجر به اختلال در چسبندگی اپی تلیالی می گردد. هدف مطالعه حاضر ارزیابی بیان CD105 و  Snail2 در اپی تلیوم دیسپلاستیک و کارسینوم سلول سنگفرشی دهان بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، جمعا ۴۰ بلوک پارافینه کارسینوم سلول سنگفرشی و اپی تلیوم دیسپلاستیک با نشانگر CD105 و Snail2 به روش ایمونوهیستوشیمی رنگ آمیزی شدند. بیان CD105،Snail2 و ارتباط آنها با یکدیگر و نیز فاکتورهای بالینی- پاتولوژیک بررسی شد و نتایج با آنالیزهای آماری t-test، من ویتنی و ANOVA تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها:میانگین تراکم کلی عروق خونی در کارسینوم سلول سنگفرشی ۱۱٫۷۳±۵٫۸۲۸ و در اپیتلیوم دیسپلاستیک ۵±۱٫۸۹۲ بود (p<0.001). تراکم عروق خونی در ناحیه مرکزی تومور ۷٫۷۵±۴٫۳۲۹ و در ناحیه محیطی ۱۵٫۷±۷٫۲۶ بود (p<0.001) .میانگین تراکم Snail2 در کارسینوم سلول سنگفرشی بیشتر از دیسپلازی اپی تلیالی بود (p<0.001). ارتباط معنی داری بین سن، جنس، محل ضایعه و درجه تمایز با نشانگر CD105 دیده نشد، اما ارتباط مثبتی در بیان Snail2 با درجه تمایز کارسینوم سلول سنگفرشی وجود داشت (P=0.007) .در تبدیل دیسپلازی به کارسینوم سلول سنگفرشی با افزایش بیان CD105، افزایش بیان Snail2 مشاهده شد (p<0.001, r=0.76).
نتیجه گیری: این گونه به نظر می رسد که CD105 و Snail2در آغاز کارسینوژنز موثرند. ارتباط مستقیم در بیان CD105 و Snail2از نقش آنها در تبدیل ضایعه پیش بدخیم به بدخیمی حمایت می کند، Snail2 می تواند یکی از عوامل دخیل در پیشرفت سرطان دهان باشد.