مقاله مقایسه اثر آنتی اکسیدانی مس و ویتامین های E و C در پیشگیری از مسمومیت با مولیبدن در خرگوش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۲ در ارمغان دانش از صفحه ۲۱۹ تا ۲۲۷ منتشر شده است.
نام: مقایسه اثر آنتی اکسیدانی مس و ویتامین های E و C در پیشگیری از مسمومیت با مولیبدن در خرگوش
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آنتی اکسیدان
مقاله مولیبدن
مقاله ویتامین E
مقاله ویتامین C
مقاله مس
مقاله خرگوش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گرایش برازجانیان حسین
جناب آقای / سرکار خانم: رسولی آریا
جناب آقای / سرکار خانم: شهریاری علی
جناب آقای / سرکار خانم: نجف زاده ورزی حسین
جناب آقای / سرکار خانم: نوری محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: استرس اکسیداتیو به عنوان یک عدم تعادل بین احیاء کننده ها و اکسید کننده ها در سطح سلولی یا فردی تعریف می شود. هدف این مطالعه مقایسه اثر آنتی اکسیدانی مس و ویتامین های E و C در پیشگیری از مسمومیت با مولیبدن در خرگوش بود.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، ۲۵ سر خرگوش بالغ به طور تصادفی به ۵ گروه تقسیم شدند. گروه اول یا گروه کنترل که هیچ دارویی دریافت نمی کرد. گروه دوم روزانه تا ظهور علایم مسمومیت ۸۰ میلی گرم بر کیلوگرم مولیبدات سدیم خوراکی، گروه سوم ۴ میلی گرم بر کیلوگرم سولفات مس را به صورت خوراکی به همراه مولیبدات سدیم، گروه چهارم ۱۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم ویتامین
E خوراکی را به همراه مولیبدات سدیم و گروه پنجم ۲۰ میلی گرم بر کیلوگرم ویتامین C خوراکی را به همراه مولیبدات سدیم دریافت کردند. بررسی استرس اکسیداتیو و سطح دفاع آنتی اکسیدانی با استفاده از پارامترهای ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، مالون دی آلدئید و سرولوپلاسمین در سرم خرگوش ها پس از ۳۵ روز انجام شد. داده ها با آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه و تست توکی تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: مولیبدنوم موجب آلوپسی و دپیگمانتاسیون شده و به عنوان یک فاکتور استرس سطح مالون دی آلدئید را افزایش داد. به طوری که مقدار مالون دی آلدئید از ۱٫۲۸۵ در گروه کنترل به ۱٫۸۴۹ میکرومولار در لیتر در گروه مولیبدنوم افزایش معنی داری یافت، ولی این شاخص در گروه هایی که ویتامین E و C دریافت کرده بودند کاهش معنی داری پیدا کرد و به ترتیب به ۰٫۳۷۵ و ۰٫۴۲۶ میکرومول در لیتر رسید. با این وجود ظرفیت آنتی اکسیدانی تام در هیچ یک از گروه ها تغییری نسبت به گروه کنترل نشان نداد.
نتیجه گیری: استرس اکسیداتیو در پاتوژنز مسمومیت با مولیبدن دخالت دارد و عوامل آنتی اکسیدان ویتامین های E و C می توانند از اثرات توکسیک آن بکاهند.