مقاله مقایسه اثربخشی مداخله رفتاری – تغذیه ای با مداخله شناختی بک در ترکیب با تجویز رژیم غذایی – فعالیت بدنی در کاهش اضافه وزن و بهبود نیم رخ چربی زنان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اردیبهشت ۱۳۹۲ در دانشور از صفحه ۵۱ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: مقایسه اثربخشی مداخله رفتاری – تغذیه ای با مداخله شناختی بک در ترکیب با تجویز رژیم غذایی – فعالیت بدنی در کاهش اضافه وزن و بهبود نیم رخ چربی زنان
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مداخله رفتاری – تغذیه ای
مقاله شناختی
مقاله اضافه وزن
مقاله چاقی
مقاله نیم رخ چربی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آگاه هریس مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: جان بزرگی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: نجیمی آویسا
جناب آقای / سرکار خانم: علی پور احمد
جناب آقای / سرکار خانم: نوربالا احمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: نوحی شهناز
جناب آقای / سرکار خانم: گلچین ندا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: یکی از پیامدهای اضافه وزن و چاقی؛ بدکارکردی چربی های خون است که امروزه متخصصان سلامت برای اصلاح آنها روی رویکردهای چندوجهی (زیستی – روانی – اجتماعی) متمرکز شده اند؛ از این رو، این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی مداخله رفتاری – تغذیه ای و مداخله شناختی بک در کنار تجویز رژیم غذایی – فعالیت بدنی برای کاهش اضافه وزن و بهبود نیم رخ چربی زنان دارای اضافه وزن و چاقی انجام شد.
مواد و روش ها: با استفاده از طرح نیمه آزمایشی و روش نمونه گیری در دسترس ۳۲ زن با BMI³۲۵ که واجد معیارهای ورود – خروج بودند در دو گروه آزمایش (گروه مداخله رفتاری – تغدیه ای و گروه مداخله شناختی بک) به طور تصادفی (هر گروه شامل ۱۶ نفر) جایگزین شدند. وزن، قد و نیم رخ چربی تمامی آزمودنی ها پیش، پس و سه ماه پس از پایان مداخله ها اندازه گیری شدند.
نتایج: تحلیل داده ها با نسخه  SPSS 16و با روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد هر دو مداخله باعث کاهش معنادار وزن، TG و TC شدند (p<0.05)؛ همچنین،HDL  در هر دو گروه افزایش معنادار داشت (p<0.05). اما میان دو مداخله در تغییر این مولفه ها به جز LDL تفاوتی معنادار وجود نداشت (p>0.05).
نتیجه گیری: به نظر می رسد انواع مداخله های روان شناختی در کنار مداخله های تغذیه ای و فعالیت بدنی، با استفاده از روش های خاص خود به واسطه کنترل به راه اندازنده های پرخوری و اصلاح رفتارها و باورهای مخرب غذا خوردن به یک اندازه باعث بهبود نیم رخ چربی و کاهش وزن آزمودنی ها می شوند.