مقاله مقایسه اثرات شدت های مختلف دویدن بر غلظت های پلاسمایی گلوکز و انسولین در افرادی با دو رده چاقی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۹۳ تا ۱۰۵ منتشر شده است.
نام: مقایسه اثرات شدت های مختلف دویدن بر غلظت های پلاسمایی گلوکز و انسولین در افرادی با دو رده چاقی
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گلوکز
مقاله انسولین
مقاله دویدن
مقاله چاقی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قلی پور مجید
جناب آقای / سرکار خانم: تبریزی آرزو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: با توجه به رابطه بین چاقی و دیابت نوع دو و نبود اطلاعات در خصوص ارزیابی واکنش های گلوکز و انسولین افراد چاق به شدت های مختلف فعالیت ورزشی، تحقیق حاضر با طرح مقطعی اثرات فعالیت ورزشی متناوب با شدت های مختلف را روی غلظت های گلوکز و انسولین در دانشجویان کم تحرک مرد از دانشگاه صنعتی شریف با دو رده چاقی مورد آزمون قرار می دهد.
مواد و روش ها: شش مرد چاق رده یک و پنچ مرد چاق رده دو با شدت های فزاینده ۵۰%، ۶۰%، ۷۰% و ۸۰% حداکثر اکسیژن مصرفی به ترتیب به مدت ۱۰، ۱۰، ۵ و ۲ دقیقه روی نوارگردان دویدند. نمونه های خون قبل و هنگام فعالیت ورزشی و در دقایق ۳۰، ۶۰ و ۱۲۰ در دوره بازیافت جمع آوری شد. آزمون های تجزیه تحلیل واریانس دو عامله اندازه گیری های مکرر، تی مستقل و تی زوجی برای تعیین اختلافات درون گروهی و بین گروهی مورد استفاده قرار گرفتند. معنی داری آماری در سطح ۵% پذیرفته شد.
یافته ها: غلظت پلاسمایی گلوکز دو گروه نسبت به مقادیر استراحتی، تا ۷۰% بدون تغییر و در ۸۰% افزایش یافت. ولی، تفاوت معنی داری در دوره بازیافت مشاهده نشد. غلطت پلاسمایی انسولین دو گروه تا قبل از ۶۰% کاهش و بعد از آن افزایش یافت و در ۸۰% با مقادیر استراحتی اختلاف معنی داری داشت؛ که فقط تا نیم ساعت بعد از قطع فعالیت ورزشی معنی دار ماند.
بحث و نتیجه گیری: با توجه به اثرات یکسان دویدن با شدت ۸۰% حداکثر اکسیژن مصرفی در افزایش غلظت های پلاسمایی گلوکز و انسولین در هر دو رده چاقی، انجام تحقیقی روی بیماران دیابتی نوع دوم می تواند به یافتن راه کاری مناسب برای پیشگیری و درمان موثرتر کمک نماید.