مقاله مقایسه اثرات بالینی انواع سورفکتانت در درمان دیسترس تنفسی نوزادان نارس بستری شده در بخش مراقبت های ویژه نوزادن شهرستان سبزوار در سال های ۱۳۸۸-۸۹ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۷۳۸ تا ۷۴۶ منتشر شده است.
نام: مقایسه اثرات بالینی انواع سورفکتانت در درمان دیسترس تنفسی نوزادان نارس بستری شده در بخش مراقبت های ویژه نوزادن شهرستان سبزوار در سال های ۱۳۸۸-۸۹
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سورفاکتانت
مقاله سندرم دیسترس تنفسی
مقاله بخش مراقبت های ویژه نوزادان
مقاله نوزادان نارس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمیان نژاد نسرین
جناب آقای / سرکار خانم: الداغی میترا
جناب آقای / سرکار خانم: وفایی فرد عصمت
جناب آقای / سرکار خانم: رخشانی محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی بی بی لیلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: دیسترس تنفسی نوزاد، از علت های اصلی مرگ و میر نوزادان نارس به شمار می رود. یکی از درمان های استاندارد آن، سورفاکتانت است. مطالعه حاضر، با هدف مقایسه اثرات بالینی انواع سورفکتانت در درمان دیسترس تنفسی نوزادان نارس بستری شده در بخش NICU شهرستان سبزوار انجام شده است.
مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی نوزادان نارس بستری شده در بخش مراقبت های ویژه نوزادان بیمارستان برادران شهید مبینی سبزوار در طی دوره زمانی ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ انجام شد. نمونه گیری به روش آسان در دسترس با حجم نمونه ۱۱۵ نفر در سطح اطمینان ۹۵% صورت گرفت. شرط ورود به مطالعه، نوزادان مبتلا به سندرم زجر تنفسی در دوره ی زمانی ۱۳۸۸-۸۹ با سن حاملگی ۲۶ تا ۳۷ هفته بود که تحت درمان ناجی(RESCUE)  با سورفاکتانت قرار گرفته بودند. معیارهای خروج از مطالعه، نوزادان با آپگار دقیقه ۵ کمتر از ۷ و یا مبتلا به ناهنجاری مادرزادی عمده و یا دریافت استروئید توسط مادر قبل از زایمان بود. اطلاعات، با استفاده از چک لیست بررسی اثرات بالینی انواع سورفکتانت در درمان دیسترس تنفسی نوزادان نارس جمع آوری شد. چک لیست با استفاده از روایی محتوایی و پایایی توافق مشاهده گرها تایید شد (r=0.9) جهت آنالیز داده ها، از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۰ و آمار توصیفی و آزمون های ناپارامتری آنالیز واریانس و مقایسات چندگانه، کروسکال والیس، و کای دو استفاده شد.
یافته ها: ۴۱ نوزاد در گروه با وزن هنگام تولد کمتر از ۱۵۰۰ گرم، و ۷۴ نوزاد در گروه با وزن هنگام تولد بیش از ۱۵۰۰ گرم قرارگرفتند. بر اساس آزمون های آماری، در نوزادان زیر ۱۵۰۰ گرم، مدت زمان انتوباسیون نوزادانی که نیوفکتانت گرفته بودند، با تفاوت آماری معناداری نسبت به دو داروی دیگر، بیشتربود (
p=0.01) مدت دریافت CPAP در گروه کوروسورف، نسبت به سورونتا و نیوفکتانت، با تفاوت آماری معناداری، بیشتر بود. مدت زمان لازم برای شروع تغذیه در نوزادانی که سورونتا دریافت کرده بودند، کمتر از نوزادانی بود که نیوفکتانت دریافت کرده بودند. در نوزادان با وزن کمتر از ۱۵۰۰ گرم، هیچ کدام از متغیرها، اختلاف آماری معناداری در سه گروه دریافت کننده سورفاکتانت نداشتند.
نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر نشان می دهد که از بین سه نوع سورفاکتانت دریافتی توسط نوزادان، سورونتا دارای کارایی بهتری نسبت به دو داروی دیگر (کوروسورف و نیوفاکتانت) می باشد. لیکن با توجه به اهمیت به کارگیری این دارو و نتایج متفاوت مطالعات انجام شده، انجام مطالعات بیشتر در این زمینه توصیه می شود.