مقاله مقایسه آمایه انتقال در کودکان مبتلا به اتیسم (عملکرد بالا) و کودکان طبیعی ۶ تا ۱۲ سال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۰ در توانبخشی نوین از صفحه ۱۵ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: مقایسه آمایه انتقال در کودکان مبتلا به اتیسم (عملکرد بالا) و کودکان طبیعی ۶ تا ۱۲ سال
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اتیسم (عملکرد بالا)
مقاله کورتکس پره فرونتال
مقاله آمایه انتقال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پرویزی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: لاجوردی لاله
جناب آقای / سرکار خانم: علیزاده زارعی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: عشایری حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: پژوهش حاضر آمایه انتقال (Set Shifting) را که از جمله مهمترین کارکردهای اجرایی در انجام تکالیف یادگیری و کنش های هوشی هستند، در کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا بررسی می کند. با توجه به اینکه این قابلیت ذهنی در تکالیف یادگیری و همچنین امور روزمره نقش کلیدی را ایفا می کند، ارزیابی این عنصر در جلسات توانبخشی و مدنظر قرار دادن آن در اهداف درمانی می تواند کمک شایانی در امر توانبخشی به خصوص کاردرمانی کودکان اتیسم باشد.
روش بررسی: در این پژوهش توصیفی- تحلیلی مقطعی، ۳۰ کودک ۶ تا ۱۲ سال در دو گروه ۱۵ نفره شامل کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا با میانگین سنی ۷٫۸۶ (انحراف استاندارد۱٫۳۸ ) سال و گروه کودکان طبیعی با میانگین سنی ۸ (انحراف استاندارد ۱٫۶۸) سال بر اساس نمونه گیری غیرتصادفی انتخاب و مقایسه شدند. برای به دست آوردن داده ها از آزمون عصبی روان شناختی CANTAB (Cambridge neuropsychological test automated battery) و آزمون هوش وکسلر کودکان استفاده شد. داده ها نیز با آزمون t مستقل تحلیل شدند.
یافته ها: کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا در آمایه انتقال، با گروه کودکان طبیعی تفاوت معناداری در مراحل انتهایی داشتند. مقایسه میانگین ۲ حوزه: تعداد دفعات تلاش و تعداد خطاها نشان داد که تفاوت معناداری بین دو گروه در مرحله ۸ و ۹ که انتقال به بعد خارجی است وجود دارد (p<0.05).
نتیجه گیری: با توجه به یافته های فوق به نظر می رسد که کودکان مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا در توانایی فراشناختی آمایه انتقال در مقایسه با کودکان طبیعی هم سن خود در غالب حوزه ها به صورت معناداری ضعیف ترند. این نتیجه گیری علیرغم ضعیف تر بودن قابل ملاحظه این کودکان در بسیاری از توانایی های فراشناختی دیگر همچون طرحریزی و مهارغالب در مقایسه با کودکان هم سن خود می باشد.