مقاله مقایسه آثار دو برنامه تمرینی کم و پرشدت استقامتی بر تغییرات مولکول چسبان سلولی (sICAM-1) پلاسما در مردان چاق کم تحرک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۵۹ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: مقایسه آثار دو برنامه تمرینی کم و پرشدت استقامتی بر تغییرات مولکول چسبان سلولی (sICAM-1) پلاسما در مردان چاق کم تحرک
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین استقامتی
مقاله عامل فعالیت التهابی عروقی (ICAM-1)
مقاله چاقی
مقاله شدت تمرین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سوری رحمن
جناب آقای / سرکار خانم: صالحیان امید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چاقی به عنوان عامل فزاینده بیماری های قلبی و نیز سطوح پلاسمایی مولکولی چسبان سلولی در پیشگویی خطر بروز گرفتگی های عروق کرونر نقش مهمی دارد. از این رو هر مداخله ای که آثار مفیدی در این موارد داشته باشد، در توسعه سلامت عمومی بسیار ارزشمند است. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه تاثیر دو برنامه تمرینی کم و پرشدت استقامتی بر تغییرات مولکول چسبان سلولی (sICAM-1) پلاسما و نیز ارتباط آن با توزیع چربی و نیمرخ های لیپیدی است. به این منظور ۲۷ آزمودنی از جامعه آماری افراد چاق کم تحرک به ترتیب با میانگین و انحراف استاندارد سن، درصد چربی، وزن و شاخص توده بدنی ۱٫۳۴±۲۰٫۵۵ سال،۴٫۰۷±۲۶٫۸۴  درصد،  9.02±۹۳٫۰۵کیلوگرم و  2.84±۳۰٫۵۵کیلوگرم بر مترمربع انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه تجربی تقسیم شدند. برنامه تمرین استقامتی در طول ۴ ماه، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت ۶۰-۴۵ دقیقه و برای گروه تجربی ۱ با شدت ۴۵-۴۰ درصد و گروه تجربی ۲ با شدت ۸۵-۸۰ درصد ضربان قلب ذخیره اجرا شد. خونگیری پس از ۱۲ ساعت ناشتایی در آغاز و در پایان پس از ۴۸ ساعت از خاتمه تمرینات در شرایط تجربی اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس اختلاف پیش تا پس و آزمون تعقیبی بن فرونی، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون t زوجی در سطح معنی داری  P<0.05تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که سطح ICAM-1 پلاسمایی در دو گروه تجربی کاهش داشته، اما تنها در گروه تجربی ۲ معنی دار است (P=0.015)، از سوی دیگر، تغییرات ICAM-1 در گروه تجربی ۲ با گروه کنترل معنی دار است (P=0.004). بین سطوح ابتدایی sICAM-1 با هر یک از متغیرهای جسمانی و نیمرخ های لیپیدی رابطه معنی داری مشاهده نشد (P>0.05) .در بخش رابطه مجموع تغییرات در گروه های تجربی یا مجموع تغییرات متغیرهای ترکیب بدنی، بین تغییرات درصد چربی (R=0.48، P=0.012) و وزن توده چربی (R=0.44، P=0.022) با تغییرات غلظت ICAM-1 همبستگی معنی داری مشاهده شد. سطوح کلسترول،LDL-C  و عوامل خطر در گروه تجربی ۲ به طور معنی داری کاهش یافت (P<0.05) .تغییرات معنی دار افزایشی در مقدار HDL-C تنها در گروه پرشدت مشاهده شد (P=0.031)