سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی مهندسی عمران و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رامین حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فار
امیر تابع بردبار –
محمدرضا نجیمی گشتاسب –

چکیده:

به علت شرایط اقلیمی کشورمان تعداد زیادی از خانه های روستایی و اثار باستانی سازه هایی از جنس خشت و گل است و این سازه ها بسیار ترد و شکننده می باشد و از نقطه نظر مصالح تشکیل دهنده فاقد بابری لازم کششی است از این رود در مقابل زمین لرزه بسیار اسیب پذیر می باشد از طرفی دیگر بهعلت شرایط اقلیمی ساخت و ساز اصولی و فنی با استفاده از این مصالح می تواند باعث کاهش هزینه ها گردد. یکی از راهکارهای احتمالی برای برطرف کردن مشکل این نوع سازه ها و افزایش مقاومت لرزه ای امکان استفاده از خصوصیت سازه های خشت و گل که همان نفوذ پذیری نسبی در مقابل مایعات است می باشد که می توان با تزریق مایعات چسبنده به درون آن و پاشش برروی آن خاصیت چسبندگی بین اجزای ان را بالا برده و با این کار قدرت باربری کششی ان را افزایش داده با عث شود که اجزای سازه بصورت پیوسته تر عمل کند و با این کار مقاومت لرزه ای سازه را افزایش داد.