سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: همایش ملی مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد فروغی – استادیار دانشگاه یزد

چکیده:

آنچه مسلم است این است که درکشور ما ساختمان های خشتی زیادی وجود داردکه ازدیرباز به ارث رسیده و هم اکنون نیز در روستاهای دور افتاده بعضا ساخت چنین بناهایی ادامه دارد. بسیاری از ساختمان های خشتی موجود، بعنوان میراث فرهنگی ما تلقی شده، از ارزش والائی برخوردارند و نگهداری آن ها در مقابل حوادث طبیعی از جمله زلزله، وظیفه ملی ما تلقی میگردد. بنابراینپرداختن به بحث مقاوم سازی این چنین ساختمان ها، خصوصا در شهرهایی مثل یزد که از این نظر مقام والای جهانی دارد، از ضروریات انکارناشدنی است. از طرفی ارائه راه کارهای ساده و لازم الرعایهبرای دستیابی به حداقل مقاومت در برابر حوادث قهری چون زلزله در ساخت ساختمان های خشتی که در نقاط دور افتاده از سر ناچاری و بدلیل عدم دسترسی به مصالح مرغوب و عدم توان اقتصادی احداث میگردند، مطمئنا امری پسندیده است. اما آیا طرح بحث احداث ساختمان های خشتی مقاوم در برابر زلزله، بعنوان یک بحث جدی و فراگیر میتواند منطقی باشد؟ این مقاله در نظر دارد با اختصار به بررسی موضوع فوق بپردازد.