سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

هوشنگ دباغ – استادیار گروه مهندسی عمران، دانشگاه کردستان و دانشگاه آزاد اسلامی وا
حیدر تارام – کارشناس ارشد عمران گرایش سازه، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد مریوان

چکیده:

امروزه با پیشرفت تکنولوژی ساخت و آمدن مصالح جدید امکان استفاده از سازه های بلند محقق شده است.که این بحث باعث به وجود آمدن طراحی براساس عملکرد شده است در این نگرش مهمترین عامل های طراحی،تعیین مقاومت و تغییرشکل سازه است، دیوارهای برشی بتن آرمه اعضای سازه ای هستند که در ساختمانها به منظور مقاومت در برابر نیروهای جانبی مانند نیروی باد و نیروی زلزله بکار می روند؛ بدلیل پیچیدگی هایی که روش Pushover دارد درآیین نامه بتن ایران از روابط ساده تری استفاده می شود. روابط آیین نامه ای تجربی و براساس آزمایشات انجام شده در دهه های گذشته پایه گذاری شده است؛ بنابراین با توجه به افزایش مقاومت فشاری بتن های مصرفی امروزه، لازم است که اعتبار این روابط در مقایسه با نتایج بدست آمده از آزمایشات انجام گرفته مورد بررسی مجدد قرار گیرد. به این شکل که توسط محققین گذشته مورد آزمایش قرار گرفته است I منظور ۲۱ نمونه دیواربرشی کوتاه با سطح مقطع برای مطالعه مقاومت نهایی انتخاب شده اند. نمونه های انتخابی دارای مقاومت فشاری بالامی باشد، همچنین نمونه ها دارای درصدهای مختلف میلگردهای طولی و عرضی می باشد