مقاله مقاله کوتاه: نقاط قابل بهبود و ارایه راهکارهای ارتقای کمی و کیفی بیمه های سلامت ایران؛ مطالعه کیفی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۲ در مدیریت اطلاعات سلامت از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: مقاله کوتاه: نقاط قابل بهبود و ارایه راهکارهای ارتقای کمی و کیفی بیمه های سلامت ایران؛ مطالعه کیفی
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بیمه
مقاله بیمه سلامت
مقاله مطالعه کیفی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رئیسی احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی عفت
جناب آقای / سرکار خانم: نوحی مجتبی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سازمان های بیمه از تاثیرگذارترین سازمان ها در نظام سلامت می باشند که می توانند از طریق قطع ارتباط مالی بین ارایه دهنده و گیرنده خدمت به ارتقای اثربخشی، بهره وری و رضایت مندی بیماران منجر شود. با توجه به این که سازمان های کنونی بیمه سلامت در کشور، با تعاریف و اهداف عالیه بیمه سلامت در جهان فاصله دارند، این مطالعه با هدف ارایه راهکارهایی جهت ارتقای کمی و کیفی بیمه های سلامت کشور ایران انجام شده است.
روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت کیفی در دو مرحله انجام شد. در ابتدا با بررسی متون از پایگاه های اطلاعاتی سازمان های بیمه ای و مقالات مرتبط و مطالعه قوانین و مقررات مربوط به انواع بیمه های سلامت در کشور، ضعف ها و آسیب های موجود شناسایی و در مرحله بعد عوامل شناسایی شده به صورت چک لیست سازمان یافته که اعتبار آن با نظرسنجی از صاحب نظران با روش Delphi محرز گردید، در اختیار صاحب نظران دانشگاهی در اصفهان و تهران قرار گرفت و به بحث گذاشته شد. در نهایت چک لیست ها با استفاده از نرم افزار SPSS اولویت بندی شدند و راهکارهایی پیشنهاد گردید.
یافته ها: وجود سازمان های بیمه ای متعدد و ناهماهنگ، عدم وجود پوشش همگانی مشکلات مربوط به منبع هزینه ای و سهم زیاد پرداخت از جیب توسط بیمه شده، مشکلات مربوط به تعرفه ها و عدم ارتباط صحیح بین سازمان های بیمه گر و مراکز بهداشتی درمانی، به عنوان مهم ترین ضعف های کنونی بیمه های سلامت شناسایی شد. یکپارچه سازی بیمه های سلامت بر اساس قوانین و یک الگوی مشخص و تعریف شده، تدوین صحیح بسته ای بیمه پایه سلامت و شفاف سازی مرز بین بیمه های پایه و مکمل، گسترش پوشش بیمه ای، تدوین قوانینی جهت قطع ارتباط مالی بین ارایه دهنده و گیرنده خدمت و در نهایت ایجاد همبستگی اجتماعی به گونه ای که یارانه های متقاطع بین گروه های کم درآمد و پر درآمد وجود داشته باشد، راهکارهای منتخب جهت ارتقای کمی و کیفی سیستم بیمه سلامت در کشور شناسایی شدند.
نتیجه گیری: وزارت های بهداشت، درمان، رفاه و تامین اجتماعی باید جهت حل مشکلات مربوط به سیستم بیمه سلامت، اقدامات اجرایی را بر اساس انجام مطالعات متعدد در این زمینه صورت دهند و تنها به ارایه قوانین در برنامه های چند ساله توسعه اکتفا نکنند؛ چراکه آسیب های ادامه این روند در نهایت متوجه ضعیف ترین اقشار جامعه (بیماران، افراد کم درآمد و …) می شود.