سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: هفتمین همایش مراکز تحقیق و توسعه صنایع و معادن

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سید جعفر گلستانه – شرکت لوله و تجهیزات سدید
محمدرضا فروزان – استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان
علی اصغر مقصودی – شرکت لوله و تجهیزات سدید
علی میرزایی مقدم –

چکیده:

یکی از روش های انتقال فناوری، روش شبکه سازی می باشد. این روش می تواند در رابطه با حوزه های مختلف تولید و فناوری به وقوع بپیوندد. همچنین روش شبکه سازی در تحقیق و توسعه عامل مهمی در اشتراک منابع بوده و می تواند زمان توسعه محصول تا رسیدن به بازار را کاهش دهد. اما در کاربرد شبکه سازی توجه به خلق ارزش از ضروریات آن می باشد و لذا قبل از کاربرد این روش می بایست معیارهای لازم را در نظر گرفته و در صورت برآورده شدن آنها نسبت به اعمال شبکه سازی اقدام نمود. امروزه نگاه جامع و سیستماتیک در انتخاب استراتژی ها از ملزومات تولید محصول در کلاس جهانی می باشد. این مقاله به معرفی معیارهای مختلف جهت شناخت و کاربرد روش شبکه سازی پرداخته و با اقتباس از مدل کیه زا به عنوان یکی از مدلهای معتبر انتقال فناوری، سعی در ارائه الگویی جهت انتخاب یا عدم انتخاب شبکه سازی دارد. این الگو می تواند در برنامه ریزی های سازمانی، مذاکرات و عقئ قراردادهای تحقیق و توسعه و شبکه سازی جهت ارتقاء اثر بخشی و ارزش افزوده آنها بکار برده شود.