سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی سازه، راه، معماری

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

نیما عباسی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحدرودسرواملش

چکیده:

معماری درهر جامعه ای آینه تمام نمای هویت اقوام آن است ماحصل برهمکنش عوامل خرد و کلان که دربستر زمان به ثبات رسیده و تجسد یافته است شاکله ماهوی معماری را به وجود می آورد دراین بین نقش محیط درشکل دهی کالبدی و کارکردی بناها از جایگاه ویژه ای برخوردار است که تاثیر آن را می توان دربند بند معماری رویت نمودگونه ممتاز این ارتباط رابطه ایست که مبتنی براحترام متقابل میان این دو عامل است که امروزه از آن با عنوان پایداری سخن گفته می شود گیلان به عنوان خطه ای با هویت شناسنامه دار نمونه ایست عالی از تعامل میان محیط و معماری که شایستگی آن را دارد که با تامل و تدقیق در آن الگوها و مصادیق این ارتباط را رصد کرد دراین گفتار سعی شده تا با نگرش برعناصر معماری گیلانی تلاشی را که انسان آکادمیک امروز درقالب تئوری و نظریه معماری و شهرسازی پایدار درتکاپویدستیابی به آن است درمعماری گذشته گیلان درعمل مصداق یابی نماییم.