سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی مهندسی عمران و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

حسین چینی ساز – دانشجوی کاردانی معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
ارمان محمدی سرافراز – کارشناس ارشد عمران مدرس گروه هعمران دانشگاههای آزاد اسلامی واحد اهواز و شوش

چکیده:

سالهاست که سخن از حفظ احیا و باز زنده سازی ارزشهای گذشته است و همه صاحب نظران متفق القولند که حفظ ارزشهای اجتماعی و فرهنگی موجب هویت ملی است اما از طرفی شناخت و پالایش ارزشهای گذشته و برگزیدن بهترین آنان و تطبیق آنها با شرایط زمانی و مکانی بطوریکه منطبق با نیازهای جامعه امروز باشد نیز مسئله ای است که باید مدنظر قرار گیرد از این گستره معماری که از پراهمیت ترین عناصر ارزشی هر ملت است سهم بسزایی دارد و غور دراین معنا در حیطه معماری بعهده معماران این عصر گذاشته می شود. معماری سنتی سرشار از نکاتی است که ممکن است گاهی گوشه ای از ان کشف و مورد استفاده قرار گیرد معماری پررمز و رازی که اساس و سنت آن پویایی و روزامدی است معماری ارزشمندی که حاصل آن ساختمان هایی است که برای ابد بنا می شوند نگاهی گذار به معماری بومی مناطق مختلف ایران حکایت از شناخت خصوصیات محیطی به خصوص اقلیمی پهنه های مختلف ایران چاره اندیشی هوشمندانه نیاکان ما برای استفاده هرچه بیشتر از مواهب طبیعی و مقابله با مشکلات و ناهنجاری های اقلیمی – محیط آن دارد دراین مقاله سعی شده است ضمن نگاهی کلی بر معماری و معماری بومی به شناسایی نقش آن در دستیابی به توسعه پایدار و اهداف آن نیز اشاره مختصری شود.