سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

آزاده آتش پنجه – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تح
محمدمهدی نقی پور – کارشناس ارشد معماری، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد رفسنجان

چکیده:

سال هاست که سخن از حفظ، احیا و بازنده سازی ارزش های گذشته است و همه صاحبنظران متف القولند که حفظ ارزش های اجتماعی و فرهنگی موجب هویت ملی است . اما از طرفی شناخت و پالایش ارزش های گذشته و برگزیدن بهترین آنان و تطبیق آنها با شرایط زمانی و مکانی بطوری که منطبق با نیازهای جامعه امروز باشد نیز مسئله ای است که باید مد نظر قرار گیرد . از این گستره، معماری که از پر اهمیت ترین عناصر ارزشی هر ملت است، سهم بسزائی دارد و درک این معنا در حیطه معماری بعهده معم اران این عصر گذاشته می شود . معماری سنتی سرشار از نکاتی است که ممکن است گاهی گوشه ای از آن کشف و مورد استفاده قرار گیرد . معماری پر رمز و رازی که اساس و سنت آن، پویایی و روز آمدی است. معماری ارزشمندی که حاصل آن ساختمان هایی است که برای ابد بنا می شوند. لذا بزرگترین ویژگی بنا هایی این چنین که دورنماییجاویدان را ترسیم خواهند کرد، همه جانبه نگری و نکته سنجی های علمی، فنی و اجرایی در جهت ایستایی و پایداری غیر قابل تردید آن است . در گذر از معماری سنتی و بومی متعارف به سوی معماری مدرن و در نهایت معماری پایدار، نیاز به آموزش معماری و همچنین تحولی اساسی در آن به صورتی کاملاً آشکار مشاهده می شود . معماری پایدار یکی از مباحثی است که اخیراً مطرح شده و مورد توجه قرار گرفته است . ایران دارای منابع غنی طبیعی و به تبع آن معماری بومی یا سنتی قوی می باشد که در برگیرنده کامل ترین مفاهیم معماری پایدار و معماری اقتصادی (حفظ چرخه حیاط ) می باشد و در واقع باید معماری بومی ما دوباره بازخوانی شود و با استفاده از مفاهیم آن و تعمیم آن به علم و تکنولوژی روز قدیمی در جهت رسیدن به الگویی مناسب در الگویی مناسب در ارایه مدلی جهت نیل به طراحی پای دار برای هر اقلیم ایران برداریم، البته با حفظ قانون بقا انرژی در ساختمان . در این مقاله سعی خواهد شد با رویکردی موشکافانه تر به بررسی مفاهیم معماری پایدار و بازخوانی مبانی معماری بومی ایران در جهت رسیدن به مدلی در توسعه پایدار معماری پرداخته، و تاثیرات ساخت و ساز های مدرن بر معماری بومی ایران مورد تحقیق قرار گرفته است. شیوه نگارش این مقاله به صورت کتابخانه ای (منابع معتبر) و میدانی (بازدید از بناهای بومی) و همچنین استفاده از تجربیات اساتید مجرب خواهد بود.