سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی صدسال معماری و شهرسازی ایران معاصر

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

سمیه امیدواری – دکتری تاریخ و نظریات معماری
الهه گلذاری – دانشجوی کارشناسی معماری

چکیده:

معماری به عنوان بخشی ازمحیط و ظرف زندگی انسان نقش موثری درشکل دهی به رفتارهای انسان و پاسخگویی به نیازهای وی داشته است این معماری درمقام خویش باید بتواند بسترمناسب رشد و تکامل انسان را فراهم آورد از ان جا که انسان موجودی پیچیده بوده و نیازها دراو مختلف و واجد مراتب متفاوت می باشد بدون شک معماری نمی تواند جهت هماهنگ شدن با این نیازهای متغیر درمراحل مختلف رشد و تکامل تغییر یابد چرا که معماری واجد کالبدی تقریبا ثابت است لذا باید درجستجوی نوعی معماری بود که بتواند تغییرات متداوم و مختلف افراد را در درون خود پذیرا باشد معماری ای که به جای ارایه یک پاسخ مشخص و محدود برای هرنیاز انسان به ارایه قابلیت های متفاوت درمحیط درپاسخ به نیازهای مختلف افراد بپردازد این مقاله با هدف بررسی و شناخت تعابیر موجود درخلق قابلیت ها اشاره به رویکردهای موجوددردوسر این طیف داشته است درنهایت این مقاله با نقدوتحلیل هریک از رویکردهای مطروحه رجوع معماری امروز برای خلق قابلیت ها را به معماری سنتی نسبت میدهد.