سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدمهدی مسعودی – کارشناس ارشد معماری، مدرس دانشگاه پیام نور ابرکوه
حسین حاتمی ابرقویی – کارشناس ارشد حسابداری
محمدمهدی نقی پور – کارشناس ارشد حسابداری

چکیده:

هر اثر معماری دارای هویت کارکردی و ساختاری مختص به خود است، اساساً هر بنایی به فراخور علل ساخت، نوع خاصی از فرهنگ و اصالت معماری را رمزگشایی می کند. معماری می تواند باعث تولید فرهنگ شده و در نتیجه تنوع فرهنگی دارایی غنی، برای افراد و جوامع است. اما متاسفانه امروزه درک درستی از روابط پیچیده میان معماری و فرهنگ وجود ندارد. حفاظت، ارتقاء وتعمیر و نگهداری از تنوع فرهنگی یک نیاز ضروری برای توسعه پایدار است که نسل های حاضر و آینده در آن ذینفع میباشند. هدف از این مقاله نشان دادن نقش و دامنه بخش معماری در توسعه فرهنگی است، هرچند میتوان از فرهنگ نیز به عنوان رکن چهارم در توسعه پایدار نام برد. همچنین معماران باید برای ادغام فرهنگ در سیاست های توسعهای خود در تمام سطوح و همچنین ایجاد شرایط مساعد برای توسعه پایدار تلاش نمایند. روش تحقیق در این مقاله به صورت ترکیبی بوده و با مطالعه نمونهها در داخل یا خارج و مقایسه دادهها، نتیجهگیری انجام شده است و همچنین روش گردآوری اطلاعات نیز بر مبنای روشهای کتابخانهای و میدانی میباشد