سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی
تعداد صفحات: ۱۳
نویسنده(ها):
الهام کریم زاده مطلق – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد بیرجند/ مسئول
فرید فروزانفر – عضو هیئت علمی گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرحند

چکیده:
پیشرفت علوم جهان ، علم و فن امروزی را واداشته تا در دنیای پهناور و ناشناخته دیروز براحتی گام بردارد . دیگر بعد مکان در اینجهان مصداقی ندارد و دانش در آن بعد زمانی یافته است ، باید مدام در جریان تجربیات تاره ای قرار داشت تا بتوان همراه با آخریندستاوردهای علمی- فنی گام برداشت . امروزه آن جامعه ای پیش می رود و سود می برد که از تجربیات گذشتگان استفاده کرده و این تجربیات را در انطباق با نیازهای خویش بکار گیرد و از آن به دانش های نو دست یابد . معماران تعیین کننده سلسله شرایطی اززندگی روزمره مردمان میشوند که با ابعادی گسترده بر روحیه آنان ، بر سلیقه آنها بر حساسیت ها و الهام پذیری آنان ، بر تواناییتحرک اجتماعی آنها ، بر توان اقتصادی آنها و بالاخره بر فرهنگ آنها تاثیر گذاری می کنند . مردمان که در بهترین شرایط فقط میتوانند به نارسایی ها و کاستی ها و ناهنجاریهای معماری فضای سکونتی و معماری فضای آموزشی و معماری فضای کاری ای که دراختیار دارند آگاه باشند ، در هر حال در تعیین شکل کالبدی و کاربردی معماری ناتوان اند . از اعمال هرگونه اندیشه ی معمارانه ای درفضای کالبدی زندگی خود محرومند ، مگر در مقیاسی کوچک ، ناتوانی مردمان در ابراز نظر و در تاثیر گذاری بر فضای کالبدی ، برمبنای فکری شان به معنای قطع رابطه است با گذشته و فرهنگشان .در ادبیات معماری معاصر ، رویکردهای مختلفی دربرگیرنده چالش رابطه فرهنگ و معماری اند . برخی از این رویکردها عبارتند از :منطقه گرایی ، سنت گرایی و سنت گرایی جدید ، بومی گرایی و بومی گرایی جدید و….. از میان این رویکردها منطقه گرایی با تعریف به عاریه گرفتن شکل های سنتی جهت تامین اهداف کارکردی بستر مناسبی را جهت طرح بحث تعامل معماری و بستر فرهنگیبویژه با نگرش به معماری مدرن فراهم آورده است .