سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت ساخت

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سعید حسامی – عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی نوشیروانی
پویا فرآرا – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ساخت دانشکده مهندسی عمران – موسسه طبری
مهدی میرخورسندی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ساخت دانشکده مهندسی عمران – موسسه طبری

چکیده:

پیشرفت تکنولوژی و گسترش روز افزون صنایع سبب گسترش و پیچیده تر شدن پروژه های عمرانی گردیده و بکارگیری ماشین آلات پیچیده و نیروی انسانی دراین بخش سبب بروز حوادث و مخاطاتی در این صنعت گردیده است. در این میان ریسک هایی وابسته به فاکتورهای انسانی از قبیل سطح اموزش IQ ، ریسک پذیری ، تجربه …. وجود دارند. تحقیقات انجام شده نشانگر اهمیت اموزش کارگران جهت افزایش سطح ایمنی شغلی و سالمت محیط کار بوده است. در این مقاله سعی شده با استفاده از تکنیک جلسلت روزانه و الگوبرداری از تکنیک برنامه ریزان نهایی LPS به ارائه مدلی مناسب برای بکارگیری در کارگاههای عمرانی داخل کشور بپردازیم . با توجه به نتایج قابل قبول این تکنیک ها در سایر کشورها می توان نتیجه گرفت با بومی ستزی و استفاده از این تکنیک ها در کشورمان محیط ایمن تری برای کار فراهم شود.