سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی ساخت و ساز شهری در مجاورت گسلهای فعال

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدبهرام بهشتی اول – استادیار دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
شیما کبیری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله

چکیده:

[توضیح سیویلیکا: تصاویر و جدال در متن مقاله درج نشده اند] در آیین نامه های طراحی لرزه ای فعلی با قبول خرابی کنترل شده سازه برای مقاومتی کمتر از مقاومت لازم در رفتار الاستیک طراحی می گردد مقاومت مورد نیاز سازه با تقسیم مقاومت الاستیک برضریب رفتار سازه برآورد می شود این فاکتور ناشی از پارامترهای شکل پذیری اضافه مقاومت میرایی و نامعینی سازه است در آیین نامه های فعلی اکثرا ضرایب ارائه شده براساس مشاهدات خرابی در زلزله های گذشته و یا روابط تحلیلی که مبتنی بر وقوع زلزله در نواحی دور از گسل می باشند بدست آمده اند یکی از ابتدایی ترین مطالعاتی که در این زمینه صورت گرفته مربوط به نیومارک و هال می باشد دراین بررسی رابطه ای برای ضریب کاهش مقاومت ناشی از شکل پذیری Rm برحسب پریود سازه بدست آمده و این رابطه پایه ای برای بسیاری از مطالعات بعدی بوده است.