سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حفاظت و برنامه ریزی محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نگین رادمنش – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علو
محمدرضا فاطمی – استادیارگروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم فنون دریایی، دانشگاه آزاد اس
عبدالنبی عبده کلاهچی – استادیار پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری تهران
کامران سعادتمند – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست،دانشگاه تربیت مدرس تهران، پردیس نور

چکیده:

تالاب ها در زمره غنی ترین اکوسیستم هایی قرار دارند که در حفاظت از تنوع زیستی و رفاه جامعه بشری دارای اهمیت فوق العاده ای می باشند. با وجود فراهم سازی کارکردهای متعدد، تالاب ها از نظر اکولوژیک سیستم های حساس و شکننده ای می باشند. اینموضوع روشن می سازد که چرا در سال های اخیر توجه زیادی به سوی تنظیم و اجرای استراتژی های مدیریت پایدار در تالاب ها معطوف گردیده است. بسیاری از تالاب های ایران در اثر عدم وجود شاخص های مدیریتی، مدیریت غیر کارا، بهره برداری نامعقول، تغییر کاربری و تبدیل زمین های تالابی، سدسازی، شکار و صید غیر قانونی و صدور مجوزهای شکار بیش از حد توان تحمل، کم آبی وخشکسالی، اجرای طرح های عمرانی، وارد کردن گونه های گیاهی و جانوری غیر بومی، احداث و توسعه مزارع تکثیر و پرورش آبزیان،احداث بزرگراه ها، اکتشاف نفت در تالاب های ساحلی و استفاده از آب تالاب ها سبب کاهش، خشک شدن و از بین رفتن تالاب های ایران شده است. به همین دلیل مدیریت تالاب ها به عنوان امری اجتناب ناپذیر باید مورد توجه قرار گیرد. روش تالاب های مدیترانه ای)MedWet( نوعی سیستم رده بندی سلسله مراتبی است که به تعریف و شناسایی زیستگاه های تالابی کمک شایانی می کند. هدفاولیه سیستم رده بندی تالاب های مدیترانه کمک به تهیه نقشه ای از تالاب است که نه تنها منعکس کننده مشخصات آن باشد بلکه اطلاعات مفیدی برای پایش و مدیریت تالاب نیز فراهم کند. با توجه به این که شاخص های مدوت با تالاب های ایران همخوانی دارد، از این روش می توان در کنار سایر روش های مدیریتی تالاب برای مدیریت و پایش هرچه بهتر تالاب ها بهره گرفت