سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فرشاد کیوان بهجو – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی
باریس مجنونیان –
رقیه قریشی –

چکیده:

در این تحقیق به ارزیابی آسیب به درختان سرپای باقی‌مانده بعد از اجرای عملیات چوبکشی پرداخته شد. این تحقیق در پارسل ۲۲۰ از بخش نم‌خانه حوزه خیرود کنار نوشهر انجام شد. به منظور ارزیابی میزان آسیب از متغیرهای مکان، اندازه، عمق زخم، عرض زخم و نسبت عرض زخم به محیط درخت در محل زخم استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که در پارسل ۲۲۰ از نظر عمق آسیب در ۵۵ درصد از زخم‌ها آسیب زیاد (آسیب به کامبیوم)، از نظر مکان آسیب در ۸۱ درصد از زخم‌ها آسیب زیاد (آسیب در ارتفاع کمتر از ۳/۰ متری از بن درخت) و از نظر اندازه زخمها در ۵۸ درصد از زخم‌ها آسیب زیاد (مساحت زخم بیشتر از ۲۰۰ سانتیمتر مربع) می‌باشد، نتایج آزمون تجزیه واریانس مقادیر نسبت‌های عرض زخم به محیط درخت در محل زخم نشان داد که بین بخش‌های مختلف از مسیرهای چوبکشی اختلاف معنی‌داری در سطح اطمینان ۹۹ درصد وجود ندارد (p=0.516).