سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مینا آقابابائی – دانشجوی کارشناسی ارشد آلودگیهای محیط زیست
نغمه مبرقعی دینان – عضو هیئت علمی پژوهشکده علوم محیطی، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

معادن از دیرباز در تضاد با اصول اولیه حفاظت از محیط زیست قرار داشتند و رفع مشکلات ناشی از بهره برداریشان همواره دغدقه اصلی کارشناسان و اهل فن بوده است. ایران به عنوان کشوری درحال توسعه نیازمند توسعه و بهره برداری از معادن است و به منظور تحقق توسعه پایدار در کشور، لازم است تا جنبه های محیط زیستی در بهره برداری از معادن مد نظر قرار گیرد. در معادن زغال سنگ آلودگی های بسیاری از جمله آلودگی های هوا، خاک، صوت و آب وجود دارد و عمده ترین مشکل آلودگی آب در این مناطق، تولید پساب های اسیدی، ذرات جامد معلق و نمک های محلول است که با توجه به بستر پذیرنده، قابلیت حل فلزات سنگین نیز در این پساب وجود دارد .این امر ضرورت بررسی پساب خروجی معادن زغال سنگ و نمونه برداری از آنها را در فواصل زمانی معین آشکار می سازد.دراین مقاله ضمن بررسی اثرات کلی محیط زیستی فعالیتهای مختلف معدنی، آلودگی آب در معادن زغال سنگ به طور خاص مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که در بسیاری از معادن زغال سنگ ،آب زیر زمینی به علت نزدیک بودن به سطح زمین بسیار آلوده است و در بسیاری از این مناطق دارای مقادیر زیادی آهن،گوگرد،کلرید سدیم و گاز طبیعی است.کیفیت و کمیت آب با کم شدن عمق کاهش می یابد و در برخی مناطق فعالیت های معدنی، موجب تهی شدن منابع آب های زیر زمینی می شود .در ادامه پیشنهاداتی به منظور کاهش اثرات ناشی از ورود پساب به محیط ارائه شده است که از جمله مهمترین آنها می توان به استفاده از تکنیک های پیشگیری برای مشخص کردن محل های ویژه شکل گیری اسید، تعیین مسئولیت مالی مربوط به مقابله با فاضلاب اسیدی معادن، نظارت مستمر بر تعیین طرح بهره برداری وایجاد مناطق انباشت ضایعات اشاره کرد.