مقاله معرفی روی کرد معیار در رده شناسی صرفی و نمود آن در برخی گویش ها و زبان های رایج در ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۲ در زبان پژوهی (علوم انسانی) از صفحه ۴۷ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: معرفی روی کرد معیار در رده شناسی صرفی و نمود آن در برخی گویش ها و زبان های رایج در ایران
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رده شناسی
مقاله صرف
مقاله صیغگان
مقاله روی کرد معیار
مقاله همایندی
مقاله صورت های مکمل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شریفی شهلا
جناب آقای / سرکار خانم: اخلاقی الهام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این تحقیق، روی کرد معیار را که در چهارچوب رده شناسی صرفی به دست داده شده است، در زبان فارسی، برخی گویش های آن و نیز برخی دیگر از زبان هایی که در سرزمین پهناور ایران، بدان ها تکلم می شود، بررسی کرده ایم. در روی کرد معیار، بر خلاف بیشتر روی کردهای صرفی دیگر که به پدیده های زبانی پربسامد می پردازند، به پدیده های کم بسامد نیز توجه می شود و از منظر این روی کرد، بسامد کم، دلیل اهمیت کم نیست؛ بنابراین، بی قاعدگی ها یا موارد غیرمعمول که معمولا از سوی دیگر روی کردها کنار گذاشته می شوند، در این روی کرد، با توجه به معیارهایی رده بندی می شوند و از طریق این رده بندی ها، صورت های ممکن در زبان ها مشخص می شوند. دو پدیده مطرح در روی کرد معیار، عبارت اند از: همایندی و صورت های مکمل. گر چه این دو پدیده در صرف زبان فارسی، نادرند، مواردی استثنایی از آن را می توان یافت. بررسی برخی دیگر از گونه ها و زبان های موجود در ایران نشان می دهد که همایندی در صیغه های فعل در زبان های کردی کرمان شاهی، کزیکی، کردی مهابادی، سیستانی، کرمانجی خراسانی، کاخکی، خانیکی و فردوسی، پدیده ای غالب و رایج است و در گویش های لری و ترکمنی هم به صورتی نه چندان متداول وجود دارد؛ اما در گویش های تایبادی، کاشمری، رقه ای، شویلاشتی، خوافی، دلبری، رامسری، اصفهانی و کلیمی اصفهانی همایندی وجود ندارد. در این بررسی، سلسله مرتبه صیغگان را به دست آورده و دریافته ایم که برخی معیارها برای تعیین نمونه معیار در صورت های مکمل، بر زبان فارسی منطبق است و صورت های مکمل نیز به میزانی اندک در تمام زبان ها و گونه های بررسی شده دیده می شوند.