سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی اکبر رمضانیانپور – مرکز تحقیقات تکنولوژی و دوام بتن مشاوره عالی پروژه، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمدحسین خزعلی – دانشجوی کارشناسی ارشد گرایش مهندسی و مدیریت ساخت
علی کاظمیان – دانشجوی کارشناسی ارشد گرایش مهندسی و مدیریت ساخت-سرپرست آزمایشگاه بتن

چکیده:

امروزه مزایای شاخص بتن خودتراکم نظیر سهولت در اجرا، کاهش زمان و هزینه ساخت، کاهش آلودگی های صوتی و افزایش همگنی اعضای بتنی باعث گسترش روزافزون این نوع بتن شده است. از طرف دیگر با افزایش تولید سیمان پرتلند و آلودگی های زیست محیطی ناشی از فرایند تولید آن، مبانی توسعه پایدار، یافتن راهکارهایی را برای کاهش عیار سیمان در بتن، ایجاب میکند. این امر در ارتباط با بتن خودتراکم که مصرف مقادیر زیاد سیمان ( ۵۰۰ الی ۶۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب) در آن برای رسیدن به خواص مطلوب در حالت تازه امری متداول می باشد، می تواند از اهمیت بالاتریبرخوردار باشد. براین اساس در این مقاله بخشی از کارهای تحقیقاتی صورت گرفته در آزمایشگاه پروژه به منظور بهینه سازی طرح مخلوط بتن خودتراکم برای ساخت قطعات (سگمنت) پیش ساختهی بزرگراه طبقاتی شهید صدر ارایه شده است. با توجه به تصمیم گیری در خصوص عمل آوری این قطعات بتنی به کمک بخار در کارخانه قطعات پیش ساخته، مخلوط هایی با مقدار مواد پودری (مجموع سیمان و پودرسنگ آهک) ثابت برابر با ۵۶۰ کیلوگرم بر مترمکعب و مقادیر عیار سیمان متفاوت ( ۳۶۰ تا ۴۲۰ کیلوگرم در مترمکعب) ساخته شده و پس از تنظیم میزان افزودنی فوق روان کننده برای حصول میزان پخش شدگی در آزمایش جریان اسلامپ برابر با۳۰±۷۰۰میلیمتر، آزمونه های مکعبی با ابعاد ۱۰*۱۰*۱۰سانتیمتر از این مخلوطها ساخته شده و تحت دو سیستم عمل آوری آب و چرخه عمل آوری بخار (مجموعا ۱۲ ساعت) قرار گرفته و در نهایت نتایج این دو روش عمل آوری از منظر مقاومت فشاری مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته اند