سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین همایش ملی تالاب های ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مهدی دولتخواهی – دانشگاه پیام نور، مرکز نجف آباد ، گروه زیست شناسی
مهدی یوسفی – دانشگاه پیام نور، مرکزاصفهان ، گروه زیست شناسی
یونس عصری – موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، تهران، ایران
جواد عبدی – باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی بابل

چکیده:

طبق تعریف کنوانسیون رامسر تالاب عبارت است از مناطق مردابی، آبگیر، توربزار (پیت زار)، آبی به صورت طبیعی، مصنوعی، دائم یا موقت با آب ساکن، جاری، شیرین، لب شور یا شور مشتمل بر آن دسته از آبهای دریایی که عمق آب آن از ۶ متر تجاوز نکند ( ۸). بر این اساس کنوانسیون رامسر در سال ۱۳۵۵ تالاب پریشان را به عنوان تالابی بین المللی به رسمیت شناخت و آن را ثبت نمود ( ۱۲ ). این تالاب که یکی از تالابهای دائمی و آب شیرین کشور است، در میان سلسله جبال زاگرس، در فاصله ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان کازرون و ۱۲۵ کیلومتری غرب شیراز (مرکز استان فارس) ما بین ۵۱ درجه و ۲۵ دقیقه و ۲۵ ثانیه و ۵۱درجه و ۴۳ دقیقه و ۵۰ ثانیه طول جغرافیایی و ۲۹ درجه و ۲۲ دقیقه و ۲۵ ثانیه و ۲۹ درجه و ۲۷ دقیقه و ۴۰ ثانیه عرض جغرافیایی واقع شد ه است . ارتفاع آن از سطح آب های آزاد ۸۲۰ متر است. وسعت حوزه آبریز آن، با بیشترین مساحت در اردیبهشت ماه، در حدود ۴۱/۸۷ کیلومتر مربع برآورد شده است و کمترین وسعت را در فصل پاییز دارد. عمق متوسط این تالاب ۲-۲/۵ متر است. عمده آب این تالاب از طریق چشمه هایی که از طرف شمال و شمال شرقی بدرون آن وارد می شوند، تأمین می گردد. در تقسیم بندی مناطق، این تالاب جزء منطقه حفاظت شده محسوب م یشود( ۲ جلگه کازرون، که تالاب پریشان در آن قرار دارد، دارای آب و هوای گرم و خشک با زمستان های معتدل و تابستان های گرم و بهار سبز و کم دوام است