سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

ابراهیم لطیفی خواه – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی بلوچستان
فاطمه ناصری – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد بیوتکنولو ژی کشاورزی دانشگاه پیام نور کرج
غلامرضا بخشی خانیکی – استاد دانشگاه پیام نور واحد کرج

چکیده:

به منظور بررسی کلون های موز (رقم والری) مقاوم شده به شوری در شرایط مزرعه، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تیمار شامل غلظتهای نمک دارای ۱/۳ و ۲/۵۶ و ۴/۸ گرم در لیتر کلرید سدیم کهEC آنها به ترتیب برابر ۲ و ۴ و ۶ می باشد و در سه تکرارکه هر تکرار شامل ۳ اصله پاجوش حاصل از تکثیر مزرعه ای کلونهای حاصل از فاز آزمایشگاهی و شاهد (بدون تیمار های پرتودهی ومحلول نمک ) در ایستگاه تحقیقات گیاهان گرمسیری باهوکلات انجام شد. در نهایت صفات کمی نهال ها اندازه گیری و مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که بوته ها در اثر آبیاری با آبی که EC ان برابر با ۶ دسی زیمنس بر متر بود؛ همه از بین رفتند. همچنین اختلاف معنی داری بین تعداد پاجوش در هر بوته موز در دو تیمار دیگر وجود داشت. بیشترین تعداد پاجوش تولیدی مربوط به تیمار اول وکمترین تعداد پاجوش تولیدی مربوط به تیمار دوم بود . درصد گیرایی در بین دو تیمار دارای اختلاف بسیار معنی داری است، به طوری که تیمار اول با ۲=EC با درصد گیرایی ۸۲/۶% دارای بالاترین درصد گیرایی و تیمار دوم با EC برابر با ۷۰/۴% پایین ترین درصد گیرایی را به خود اختصاص داده است. همچنین اختلاف بسیار معنی داری بین وزن خوشه برای تیمارهای مختلف وجود داشت. نتایج آماری نشان می دهد که تیمار اول از لحاظ وزن، طول خوشه ، طول، وزن و قطر میوه و تعداد میوه در هر خوشه از تیمار دیگر برتراست. بیشترین تعداد پنجه در هر خوشه مربوط به تیمار اول وکمترین تعداد پنجه در خوشه مربوط به تیمار دوم می باشد. از نظر تعداد میوه در هر خوشه بیشترین آن مربوط به تیمار اول وکمترین آن مربوط به تیمار دوم می باشد. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که آبیاری پاجوشهای موز با آبی که EC آن کمتر از دو دسی زیمنس بر متر باشد مناسب است.