سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهسا فهندژسعدی – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی اقتصادی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شی
کمال نوری خانکهدانی – عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز

چکیده:

منطقه سوریان در اطراف شهرستان بوانات در استان فارس در ۱۹۵ کیلومتری شمال شرق شیراز قراردارد. منطقه سوریان بخش اصلی این منطقه محسوب می شود. این منطقه جزء معدود مناطقی است که می توان در آن با حداقل جابه جایی ۳ زون چینه شناسی ایران را مشاهده کرد. عمده کانی زایی در زون سنندج سیرجان اتفاق افتاده است. دو زون دیگر زاگرس مرتفع و ایران مرکزی است. کانی زایی این منطقه بهصورت سولفید توده ای مس، روی و نقره در مجموعه آتشفشانی رسوبی دگرگون شده که سنگهای آن به صورت تپه ماهورهایی در دره بوانات رخنمون دارد. مجموعه سوریان با سن پرموتریاس در حد رخساره شیست سبز دگرگون شده است. دگرگونی باعث ایجاد یک سری تغییرات در ساخت و بافت ماده معدنی شده است. که محصول ۳ فرایند عمده تبلور مجدد، دگرشکلی و تحرک مجدد عناصر کانه ساز می باشد به طور کلی فرایندهای فوق بسیاری از بافت های اولیه را محو کرده است. به طوریکه آنچه امروز دیده می شود مجموعه ای از بافتهای اولیه تغییر شکل یافته و بافتهای حاصل از دگرگونی و دگرشکلی می باشد و ذخیره معدنی و مینرالیزاسیون کانی شناسی منطقه به صورت تمرکز رگه های مس دار در درزه ها و شکافهای گسل های منطقه می باشد. پاراژنزمینرالیزاسیون در منطقه در لایه های دولومیت، شیل و ماسه سنگ تشکیل یافته است. کانی در برگیرنده مس عبارتند از مالاکیت، اتاکامیت و هیدروکسید آهن می باشد. رگه های مس خود را تحت تأثیر رژیم تکتونیکی منطقه در لایه های سیلیکاته و در روی سطح زمین نیز گاهی به صورت کریزوکولا به صورت کانی سازی ثانویه دیده می شود.