سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد علی رجب زاده – بخش علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه شیراز
زهره موسوی نسب – بخش علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه شیراز
فاطمه آل سعدی – بخش علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه شیراز
مجید باقری – بخش علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه شیراز

چکیده:

منطقه افیولیتی فاریاب در جنوب استان کرمان با بزرگترین ذخایرکرومیت ایران دارای کانه زایی سولفیدی در افق های مختلف سنگ شناسی است. کانهزایی در سنگهای دونیتی غنی از کلینوپیروکسن، ورلیتی و کلینوپیروکسنیتی صورت گرفته و رابطه مستقیمی بین مقدار حجمی کانیهای کلینوپیروکسن با مقدار کانی های سولفیدی اولیه وجود دارد بطوریکه بیشترین کانهزایی محدود به سنگ های کلینوپیروکسنیتی است. مطالعات پتروگرافی سنگ های اولترامافیک نشانگر دو نسل کانه زایی سولفیدی می باشد. در نسل اول، کانه زایی اولیه ماگمایی موجب تشکیل کانیهای سولفیدی بصورت بافت افشان و به شکل بین دانهای و آمیبی شکل مابین کانیهای سیلیکاتی شده است و در نسل دوم، کانهزائی ثانویه که حاصل عملکرد سیالات گرمابی است منجر به نهشته شدن ترکیبات سولفیدی فلزات پایه بصورت رگچهای در امتداد شکستگیهای سنگهای سیلیکاتی شده است. مطالعات مینرالوگرافی و آنالیز نقطه ای بیانگر حضور کانیهای سولفیدی اولیه از نوع پیروتیت، پنتلاندیت و میلریت و کانی های سولفیدی ثانویه ویولاریت و پیریت است. وجود مقادیر قابل توجه عناصر گروه پلاتین در کانی های سولفیدی و همبستگی قوی مثبت میان این عناصر با نیکل موید آن است که کانی های سولفیدی نیکل دار، فازهای اصلی حامل این عناصر هستند.