سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

رعنا محمودی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه
فاطمه رحمانی – استادیار، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه
رضا رضایی – استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی ارومیه

چکیده:

نشانگر ملکولیISSR برای بررسی تنوع ژنتیکی ۱۵ ژنوتیپ گردوی ایرانی استفاده شد. از مجموع ۱۳ پرایمر تست شده در این تحقیق ۶ پرایمر باندهای شفاف و قابل تکثیری را ایجاد کردند. این پرایمر ها در مجموع ۱۰۴ قطعه ایجاد کردند که از این تعداد ۸۸ قطعه چند شکل بودند. میانگین درصد چند شکلی بین ژنوتیپ ها ۶/۸۶% بدست آمد. تشابه ژنتیکی بر اساس ضریب تشابه جاکارد محاسبه شد.کمترین تشابه (با ضریب تشابه ۴۰%) بین دو ژنوتیپDW و ژنوتیپ KZ4 بدست آمد، از لحاظ مورفولوژیکی نیز این دو ژنوتیپ در صفاتی مانند عادت رشدی ، عادت باردهی و ارتفاع درخت کاملا از هم متفاوت بودند. آنالیز خوشه ای با استفاده از نرم افزار NTSYSpc 2.02انجام شد. دندروگرام حاصله در حد تشابه ۵/.، سه گروه اصلی را مشخص کرد. ژنوتیپ KZ1 در گروه اول قرار گرفت. بقیه ژنوتیپ ها به غیر ازDW در گروه دوم قرار گرفتند. ژنوتیپ DWهم به طور مستقل در گروه سوم قرار گرفت. ژنوتیپ های گروه دوم از لحاظ صفات مورفولوژیکی نیز شباهت زیادی به هم نشان می دادند. این ژنوتیپ ها با پایه ژنتیکی متفاوت و صفات مورفولوژیکی مناسب و همچنین سطح پلی مورفیسم و تنوع بالا می توانند در برنامه های اصلاحی گردو مورد استفاده قرار گیرند. این تحقیق از تابستان سال ۸۹ تا بهار سال ۹۰ در پژوهشکده زیست فناوری دانشگاه ارومیه انجام شد.