سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

قربانعلی نعمت زاده – دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
غفار کیانی – پژوهشکده برنج و مرکبات

چکیده:

سیستم نرعقیمی سیتوپلاسمی ژنتیکی جهت بهره برداری از هتروزیس در گیاهان زراعی هنگامی اثربخش است که لاین اعاده کننده باروری موجود باش د. تلاقی بین یک لاین نرعقیم به نام ندا A با سه لاین امید بخش به نام های قائم- ۱، قائم- ۲ و قائم- ۳ انجام گرفت. مطالعات باروری دانه گرده و دانه بندی خوشه در نتاج نسل F1 این تلاقی ها نشان داد که تلاقی ندا A /قائم- ۲ دارای باروری دانه گرده و خوشه بیش از ۸۰ درصد بود. برای مطالعه ژنتیکی نرباروری از خودگشنی این تلاقی جمعیت F2 تهیه گردید. مطالعه الگوی تفرق ژن های اعاده کننده باروری در این جمعیت F2 در مرحله خوشه دهی با استفاده از روش رنگ آمیزی دانه گرده با محلول یدید یدور تاسیم ۱% الگوی تفرق ۳۱۲ بوته بارور: ۱۶ بوته عقیم را نشان داد که با نسبت مندلی ۱۵:۱ مطابقت دارد. این نتیجه حاکی از وجود دو ژن اعاده کننده باروری در ژنوم لاین قائم- ۲ می باشد. الگوی تفرق باروری خوشه در جمعیت مذکور نیز نتایج حاصل از باروری دانه گرده را تائید نمود. مطالعات مولکولی برای مشخص کردن محل این ژن ها بر روی کروموزم های برنج با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره SSR نشان داد که نشانگرهای ریزماهواره RM171 و RM258 با ژن های اعاده کننده باروری همبستگی دارند.