مقاله مطالعه چسبندگی و تکثیر سلول بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسانی روی داربست نانوفیبری پلی کاپرولاکتون / ژلاتین تغییر داده شده با پپتید RGD که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در مجله علوم پزشکی مدرس، آسیب شناسی زیستی (علوم پزشکی مدرس) از صفحه ۷۶ تا ۸۷ منتشر شده است.
نام: مطالعه چسبندگی و تکثیر سلول بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسانی روی داربست نانوفیبری پلی کاپرولاکتون / ژلاتین تغییر داده شده با پپتید RGD
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سلول بنیادی مزانشیمی
مقاله پپتید RGD
مقاله نانوفیبر
مقاله داربست

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مطاع علی
جناب آقای / سرکار خانم: صاحب قدم لطفی عباس
جناب آقای / سرکار خانم: برزین جلال
جناب آقای / سرکار خانم: معصومی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حاتم مصطفی
جناب آقای / سرکار خانم: ادیبی بهزاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: در این مطالعه پپتیدی حاوی توالی RGD از منشا کلاژن IV معرفی شده است که دارای خصوصیات چسبندگی و تکثیری است. این پپتید روی داربست نانوفیبری پلی کاپرولاکتون / ژلاتین تثبیت شد و چسبندگی و تکثیر سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسانی روی داربست تغییر داده شده توسط پپتید بررسی شد.
مواد و روش ها: داربست نانوفیبری پلی کاپرولاکتون / ژلاتین توسط الکتروریسی سنتز و پپتید مورد نظر توسط روش سنتز پپتید در فاز جامد ساخته شد. این پپتید توسط پیوند شیمیایی روی داربست پلی کاپرولاکتون / ژلاتین تثبیت شد. داربست های طبیعی و تغییر یافته توسط میکروسکوپ الکترونی نگاره و طیف مادون قرمز بررسی شد. چسبندگی و تکثیر سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان انسانی روی داربست طبیعی و داربست تغییر داده شده توسط آزمون MTT بررسی شد.
نتایج: تصاویر میکروسکوپ الکترونی نگاره نشان داد که داربست های نانوفیبری الکتروریسی شده دارای ریخت شناسی یکنواخت با قطر ۳۸±۱۹۰ نانومتر است. تغییر معنی داری در ریخت شناسی داربست قبل و بعد از تثبیت پپتید مشاهده نشد. نتایج طیف مادون قرمز نشان داد که پپتید با موفقیت روی داربست تثبیت شده است. بر اساس نتایج MTT مطالعات سلولی نشان داد که تثبیت پپتید روی داربست، چسبندگی سلول به داربست را در تمام زمان های مطالعه شده بهبود می بخشد. همچنین نشان داده شد که تثبیت پپتید منجر به افزایش قدرت تکثیر سلول ها روی داربست فعال شده با پپتید در مقایسه با داربست طبیعی و پلیت کشت سلولی می شود.
نتیجه گیری: پپتید RGD ساخته شده و تثبیت شده روی داربست نانوفیبری می تواند در کاربردهای مختلفی که نیاز به چسبندگی سلولی است استفاده شود و همچنین داربست ساخته شده و فعال شده با پپتید مورد نظر را می توان در مهندسی بافت مورد استفاده قرار داد.