سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد میرزاوند – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری،دانشگاه کاشان
سارا فرازمند – عضو هیئت علمی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه بهب
هدی قاسمیه – استادیار گروه آبخیزداری آبخیزداری، دانشگاه کاشان
یعقوب یزدانی مقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه کاشان

چکیده:

مراتع حدود ۴۳ درصد از خشکی های کره زمین را به خود اختصاص می دهند و تأمین کننده قسمت عمدﮤ علوفه مصرفی دام های جهان می باشند که از لحاظ تولید و حفظ منابع آب ، خاک و پوشش گیاهی بسیار حائز اهمیت می باشد.عدم رعایت تعادل دام و مرتع و بهره برداری بیش از حد در بسیاری از مراتع ایران ، موجب تخریب این منابع شده و خسارات جبران ناپذیری به پوشش گیاهی و خاک وارد نموده است. به همین دلیل پوشش گیاهی مراتعحوزه آبخیز علمدار بهبهان مورد بررسی قرار گرفت.در این تحقیق جهت تعیین فاکتورهای پوشش تاجی و سایر فاکتور های سطح خاک از روش سطحی( پلات۱× ۱ ) ، تولید از روش مضاعف ، وضعیت مرتع از روش چهار فاکتوری و گرایش مرتع از روش ترازوی سنجش استفاد ه گردید. نتایج مطالعات به این صورت می باشد که مراتع مورد نظر دارای وضعیت فقیر و گرایش پس رونده بوده و همچنین درصد پوشش تاجی گیاهاندر شش تیپ Pl.ssp ، Pl.ssp+St.ca ، St.ca ، Pl.ssp+ Br.te ، Pl.ssp+Me.or، Me.or به ترتیب برابر ۳۶/۳۳ ،۲۷ ،۴۵ ، ۶۶/۹۵ ، ۳۸/۷۵ ، ۷۰ درصد و میزان تولید علوفه مرتع نیز در تیپ های مذکور به ترتیب برابر ۵۳۳/۸۳ ، ۳۴۳/۳۴ و ۲۰۴/۸۸ ، ۶۶۵/۸۴ ، ۲۵۷/۵۱ ، ۲۴۲/۷۲ کیلوگرم در هکتار تعیین گردید.با توجه به این میزان تولید ، ظرفیت چرای منطقه مورد مطالعه ۲۳۳۲ واحد دامی محاسبه گردید.در منطقه مذکور بیشترین درصد فراوانی و تراکم به ترتیب ۸۳ و ۱۶/۹۵ بوده که مربوط به گونه Pl می باشد.