سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حجت اله بلاغی اینالو – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی زیست محیطی دانشگاه شیراز
احمد زمانی – عضو هیات علمی بخش علوم زمین دانشگاه شیراز

چکیده:

به پدیده های بی هنجاری که قبل از رخداد زلزله ها نمایان می شوند، پیش نشانگرهای زلزله می گویند. پیش نشانگرهای زلزله، اغلب براساس محدوده زمانی پدیدار شدن آنها قبل از حادثه لرزه ای، در قالب پیش نشانگرهای بلند مدت [(۲)۱۰ تا ۱۰ سال]، میان مدت [۱۰ تا ۱ سال]، کوتاه مدت [(۱-)۱۰ تا (۲-) ۱۰ سال]، و بسیار کوتاه مدت یا قریب الوقوع [(۲-)۱۰ تا (۳-) ۱۰ سال]، تقسیم بندی می شوند. پیش نشانگرهای بلند مدت و میان مدت عبارتند از: گسل های فعال و حواشی فعال زمین ساختی، زلزله های تاریخی، پیش نشانگرهای ژئودتیکی از جمله دگرشکلی زمین، تغییر در استرین و شیب زمین، پیش نشانگرهای لرزه ای همچون نبود و خاموشی لرزه ای، تغییر در ریزلرزه خیزی، ضریب لرزه خیزی (b-values)، و غیره می باشند. پیش نشانگرهای کوتاه مدت شامل بی هنجاری های یونوسفری، الکترومغناطیسی، زمین شیمیایی- آب شناسی، پیش لرزه ها، روشنایی های لرزه ای، ابرهای زلزله، و رفتار غیر عادی حیوانات می باشند، که در این مقاله به برررسی این دسته از پیش نشانگرها می پردازیم.