سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی محمدصالحی – کارشناس ارشد مهندسی مخازن هیدروکربوری نفت، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
امید زیلایی پور – کارشناس ارشد مهندسی مخازن هیدروکربوری نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد
محمدامین صفرزاده – کارشناس ارشد مهندسی مخازن هیدروکربوری نفت، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
اقبال صحرایی – دکتری مهندسی مخازن هیدروکربوری، استاد دانشگاه صنعتی سهند تبریز

چکیده:

نیتروژن یکی از گازهایی است که هم در تزریق امتزاجی و هم غیر امتزاجی ازدیاد برداشت از مخازن نفتی استفاده می شود. اما مشکلاتی همچون روراندگی، پدیدهی انگشتی شدن و ایجاد کانال در سازندهای ناهمگن، باعث ایجاد مشکلاتیدر جابجایی نفت میکند که در نتیجه زمان میانشکنی گاز در چاه تولیدی کاهش مییابد. یکی از راههای کاهش این مشکلات، تزریق متناوب محلول سورفاکتانت و گاز نیتروژن میباشد. گاز نیتروژن در تماس محلول سورفاکتانت ایجاد فوممیکند. فوم ایجاد شده باعث افزایش ویسکوزیتهی گاز تزریقی میشود و در نتیجه گاز زمان بیشتری در تماس با نفت باقی میماند و راندمان بازیافت افزایش مییابد. هدف ما در این مقاله بررسی اثر نسبت حجمی محلول سورفاکتانت به گازتزریقی در عملیات تزریق متناوب محلول سورفاکتانت و گاز نیتروژن به صورت غیر امتزاجی در مدل شن فشرده تحت شرایط دماو فشار مورد نظر، بر میزان بازیافت در مرحلهی ثانویهی ازدیاد بردشت میباشد، سپس نتایج به دست آمده را با روشهای سیلابزنی آبی، سیلابزنی گازی و تزریق متناوب آب و گاز مقایسه شد. در این آزمایشات ابتدا به منظور کاهش میزان جذب سورفاکتانت و یا اقتصادی کردن مصرف آن در عملیات تزریق تناوبی محلول سورفاکتانت و گاز، به بهینه کردن غلظت آن در مدل شن فشرده پرداخته شد