سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فضل اله سلطانی – استادیار گروه مکانیک خاک و پی دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی کرمان
احسان صدرالسادات – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک خاک و پی

چکیده:

مهندسین ژئوتکنیک ازگذشته تاکنون از یک فاکتور ایمنی ساده ولی ناقص جهت طراحی ها مانند روش تنش مجاز WSD/ASD استفاده می کردند روش جدیدتر برمبنای فاکتورها و ضرایب ایمنی جزئی تحت عنوان طراحی با فاکتور بار و مقاومت LRFD می باشد درراه حل های قدیمی عدم قطعیت ها با استفاده از ضرایب اطمینان تجربی مسئله حل شده است این ضرایب از تجارب قبلی منتج می شوند و ممکن است ایمنی قطعی و یا رفتار رضایت بخشی در برنداشته باشد عدم قطعیت های موجود در داده ها و تئوری ها هم در مرحله تحلیل و هم طراحی منجر به لزوم استفاده از روشهای احتمالاتی می شود روش منطقی تر برای حل مسائل و به طور کلی انواع طراحی ها از جمله ژئوتکنیک وجود دارد که مبنای آن طراحی براساس قابلیت اطمینان RBD یعنی استفاده از آمار و احتمال تاثیر غیرقطعیت ها و ندانسته ها در طراحی تاثیر همبستگی بین پارامترهای مختلف و فهم کامل طراحی براساس احتمال شکست و عدم استفاده از یک یا چند فاکتور ایمنی بدون مفهوم و ناقص موجوددر طراحی می باشد.