سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

امیرحسین شفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران – سازه ، دانشگاه یزد

چکیده:

پایداری و دوام بتن از جمله مباحثی هستند که در اجرای هرچه بهتر سازه های بتنی همواره مطرح می شوند. سالهای زیادی است که از بتن به عنوان یکی از مصالح مهم با قابلیت تحمل فشارهای بالا استفاده می شود و همواره تحقیقات جدیدی برای بالا بردن کیفیت این محصول انجاممی گیرد. یکی از این روشهای ارتقاءکیفیت در اجرا، استفاده از بتن خود متراکم است. بتن خودمتراکم که کمتر از سه دهه از عمر آن می گذرد با دارا بودن ویژگی های خاص خود، همچون قابلیت پرکنندگی، کارایی بالا، عدمنیاز به ویبره، قابلیت جریان تحت وزن خود، کاهش هزینه و نیروی انسانی و از همه مهمتر تسریع در عملیات ساخت، امکانات جدیدی را دراختیار قرار داده است. بررسی و شناخت ویژگی های رئولوژی (رفتارشناسی) این بتن درحالت خمیری (بتن خود متراکم تازه) و انجام آزمایشات مناسب ،روی آن به منظور مدلسازی شرایط سخت در اجرا می توانند در بهبود خصوصیات بتن اجرا شده موثر باشند.در این تحقیق سعی بر آن شده است که به بررسی دقیق آزمایش های مربوط به بتن خود متراکم در فاز خمیری پرداخته شود و در پایانمقایسه ای بین نتایج حاصله ارائه گردد. نتایج حاصل نشان می دهد که بتن خود متراکم با قرارگیری در محدوده ای مجاز با معیارهای جهانی همخوانی دارد.