سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: هشتمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد شهوازیان – دانشگاه آزاد اسلامی یزد
حسین نازک دست – دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران
وحید محمدی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر

چکیده:

درگذشته تحقیقات متعددی به جهت تقویت الیاف پلی پروپیلن و رفع برخی از معایب آن همچون خاصیت رنگپذیری مقاومت پایین دربرابر اشعه ماورا بنفش خورشید و قابلیت هدایت حرارتی انجام شد که هریک از آنها تاحدودی توانستند ضمن از بین بردن برخی ازمحدودیت ها سبب افزایش کاربرد این الیاف پرمصرف درسطح انواع کفپوشها گردددردودهه اخیر نیز آلیاسازی پلیمرها درجهت تولید الیاف با ساختارهای متفاوت جهت دستیابی به این اهداف به کارگرفته شدند . دراین تحقیق به جهت بهبود برخی از خواص این الیاف از مواد اولیه شامل گرانول پلی پروپیلن با نام تجاری ۷۳۰S چیس پلی استر با نام تجاری y.p.c و گرانول استایرن اتیلن بوتیلن استایرن SEBS) بهعنوان جز سازگارکننده با نام تجاری لاپرن استفاده شد تولید آلیاژهای پلیمری دوتایی و سهت ایی نیز از یک دستگاه اکسترودر آمیزه سازی دو پیچ همسوگرد مدولار استفاده گردید و رفتار رئولوژی درآلیاژها توسط یک دستگاه رئومتر دینامیکی RMS اندازهگیری شد نتایج بررسی ها نشان میدهد که کلیه آلیاژ ها دارای یک نوع مورفولوژی از نوع پیوسته متفرق بوده و حضور ۵ درصد SEBS دربرخی از نمونه های آلیاژی توانسته است به عنوان سازگارکننده عمل نموده و پایداری لازم را برفرایند رسیدگی ایجادنماید همچنین مقدار SEBS به دلیل سازگاری و برهمکنش نسبتا خوب با پلی پروپیلن ازطریق درگیری شدن با رنجیرها موجب کاهش استعداد بلوری شدن پلی پروپیلن گردید.