سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدعلی رجب زاده – دانشگاه شیراز، دانشکده علوم، بخش علوم زمین
شروین پروین – دانشگاه شیراز، دانشکده علوم، بخش علوم زمین
زهره موسوی نسب – دانشگاه شیراز، دانشکده علوم، بخش علوم زمین
رضا شمسی پور – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی

چکیده:

کانسار آهن هنشک در شمال شرق استان فارس در حاشیه جنوبی زون دگرگونی سنندج-سیرجان و درامتداد زون روراندگی زاگرس واقع شده است. از نظر تکتونیکی این منطقه متشکل از صفحه های رورانده ای می باشد که بعد از روراندگی، تحت تاثیر چین خوردگی های وسیعی قرار گرفته است. در منطقه هنشک کانه زایی آهن همراه با رگه های سیلیس و باریت، به صورت توده های بی شکل، عدسی و لایه ای شکل در سنگ میزبان آهکی و دولومیتی قهوه ای رنگ سیلیسی شده با سن تریاس صورت گرفته است. کانه های تشکیل دهنده کانسار هنشک، هماتیت و گوتیت و به مقدار کمتری مگنتیت می باشند که به صورت جانشینی و به میزان کمتری به شکل پر کردن فضاهای خالی در سنگ میزبان دولومیتی جایگیری کرده اند. کانی های سولفیدی، نادر و بیشتر از نوع مارکازیت می باشند. شواهد صحرایی، مطالعات کانی شناسی و ژئوترمومتری نشان می دهند که ترکیبات آهن بوسیله سیالات گرمابی (دمای۳۰۰-۲۰۰ با منشاء توده های آذرین غنی از اکسیدهای آهن نهشته شده اند. کانه زایی با تشکیل مگنتیت گرمابی شروع و سپس این کانی در اثر افزایش خاصیت قلیایی سیال مستقیما به گوتیت تبدیل شده است. در دمای حدود ۱۶۰درجه سانتی گراد هماتیت جایگزین گوتیت شده است. حضور مارتیت در مگنتیت شاهدی بر تبدیل نهایی مگنتیت به هماتیت در اثر دگرسانی با تغییر شرایط اکسیدان می باشد. بر اساس داده های ژئوشیمیایی پایین بودن مقادیر مس و طلا در کانسار مزبور بسیار کمتر اما مقدار نقره آن قابل مقایسه با برخی از ذخایر نوعIOCG است.