سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ولی مهدی پور – کارشناس ارشد زمین شناسی نفت، شرکت حفاری دانا کیش
مهرداد بانی خیر – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی، شرکت مهندسان مشاور آبگیر
پدرام رفیعی – دانشجوی دکتری چینه شناسی، شرکت حفاری دانا کیش
خدیجه هاشمیان – کارشناس ارشد فیزیک، دانشگاه شهید مدنی تبریز

چکیده:

در این مطالعه محیط رسوبی و نحوه تشکیل و پراکندگی واحدهای رسوبی کواترنری منطقه جاجرم مورد مطالعه قرار گرفت. تقسیم بندی و تفکیک واحدهای رسوبی کواترنری در منطقه براساس محیط رسوبی، خصوصیات فیزیکی رسوبات، شکل هندسی و موقعیت زمین شناسی و توپوگرافی آنها صورت گرفت. براین اساس هفت واحد رسوبی PLQC, Qtm, Qfp, Qmf, Qf1, Qf2 , Qal تشخیص داده شد که مربوط به محیطهای رسوبی مخروط افکنه، آبرفتی، رودخانه ای و سیلابی می باشند. بطورکلی رسوبات موجود در منطقه مورد مطالعه بدلیل فاصله نسبتاً کم حمل ونقل، فصلی بودن جریان رودخانه ها و سیلابهای متعدد ناگهانی از جورشدگی و گردشدگی نسبتاً کمی برخوردار بودند. براساس داده های ژئوالکتریکی ضخامت رسوبات کواترنری به سمت جنوب شرق محدوده مورد مطالعه زیاد شده است که حاکی از انطباق عمق سنگ بستر با توپوپرافی فعلی است. همچنین واحد Qmf دارای بیشترین مقدار ضخامت و واحد Qal دارای کمترین مقدار ضخامت در محدوده مورد مطالعه می باشند.