مقاله مطالعه فیتوشیمیایی و بررسی فعالیت ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی دیوسپیروس والاچیا، گونه ای جالب از خانواده ابناسه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی از صفحه ۳۲۳ تا ۳۲۸ منتشر شده است.
نام: مطالعه فیتوشیمیایی و بررسی فعالیت ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی دیوسپیروس والاچیا، گونه ای جالب از خانواده ابناسه
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دیوسپیروس والاچیا
مقاله ابناسه
مقاله ضدمیکروبی
مقاله ضداکسیدانی
مقاله فرآورده های طبیعی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جلیلوند محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: وکیلی سیدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: امینی مقدم فاروج نوشین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و اهداف: استفاده سنتی از گیاهان دارویی در سالیان اخیر افزایش یافته است. مردم درصدد هزینه کمتر، سلامت بیشتر و مصرف محصولات ایمن تر هستند. پر واضح است که محصولات ضدباکتریایی شیمیایی روز به روز در مقابل باکتری ها ضعیف تر عمل می کنند و از طرف دیگر عوامل ضداکسیدانی گیاهی عوارض جانبی کمتری را به اثبات رسانیده اند. بنابراین مطالعات اولیه روی خواص درمانی عصاره میوه ها و برگ های حاصله از گیاه دیوسپیروس والاچیا در این مطالعه انجام شده است.
مواد و روش کار: در تحقیق حاضر، عصاره برگ و میوه این گیاه توسط حلال های هگزان، کلرفرم و اتانول تهیه شدند. فعالیت ضدباکتریایی آنها علیه باسیلوس سرئوس، استافیلوکوکوس ارئوس، سودمناس آئروژینوزا و اشرشیاکلی با روش دیسک دیفیوژن اندازه گیری شد و همچنین خاصیت ضداکسیدانی عصاره های حاصل با استفاده از روش  DPPH assayسنجیده شد. جهت کنترل و مقایسه و تکمیل مطالعات آزمون فیتوشیمیایی مقدماتی انجام پذیرفت.
یافته ها: نتایج نشان داد که عصاره هگزان و کلروفرم میوه دارای بیشترین درصد پلی فنول می باشند. این دو جزء به ترتیب بیشترین اثر را علیه باکتری های گرم مثبت و گرم منفی از خود نشان دادند. همچنین عصاره کلرفرمی میوه، توانست بیشترین فعالیت حذف رادیکالی را نشان دهد و بعنوان دارنده بیشترین خصلت ضداکسیدانی معرفی شد.
نتیجه گیری: نتایج حاکی از این بود که گیاه دیوسپیروس والاچیا می تواند در توسعه فرآورده های درمانی و سلامت مورد مصرف قرار بگیرد و این اثرات احتمالا وابسته به حضور پلی فنول هایی همچون نفتوکینون ها می باشند.