سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مهدی مهرپویان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد ، دانشکده کشاورزی، ، ایران
غلامرضا نظریان – فارغ التحصیل دانشگاه آزاد اسلامی واحد ، گروه زراعت، ، ایر
مجید خیاوی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زنجان

چکیده:

به منظور بررسی تأثیر تنش خشکی در مراحل مختلف رشدی بر چهار رقم آفتابگردان، آزمایشی ه بصورت اسپیلت پلات در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات زنجان در سال ۱۳۸۸ انجام شد. تیمار تنش در چهار سطح شامل: بدون تنش آب، تنش هنگام تشکیل طبق، تنش در مرحله گلدهی، تنش در مرحله پرشدن دانه اعمال شد و همچنین ارقام عبارت بودند از: مستر، لاکومکا و هیبریدهای یوروفلور وآذرگل. در این آزمایش هر کرت فرعی دار ای ۴ خط کاشت ه بفواصل ۶۰ سانتی متر و ه بطول ۵ متر با مساحت ۱۲ متر مربع بود. پس از کاشت آبیاری اولیه تا استقرار بو ته ها هر ۴ تا ۷ روز یکبار و پس از آن تا پایان فصل براساس ۸۰ میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A انجام گردید . نتایج نشان داد که بیشترین وزن هزار دانه از شرایط بدون تنش (۷۸/۸۵ گرم) و رقم لاکومکا (۸۰/۲۴ گرم) و کمترین آن مربوط به شرایط تنش در مرحله تشکیل طبق (۶۴/۰۳ گرم) و رقم یوروفلور (۶۴/۴ گرم) بود. بالاترین عملکرد دانه به میزان ۵۱۰۴ کیلوگرم در هکتار مربوط به عدم اعمال تنش و کمترین مقدار عملکرد به میزان ۲۰۲۶ کیلوگرم مربوط به تیمار تنش در مرحله تشکیل طبق بود، در بین ارقام نیز رقم آذرگل با عملکرد ۴۰۶۳ کیلوگرم بالاترین و رقم مستر با ۳۱۱۲ کیلوگرم کمترین میزان را به خود اختصاص دادند، همچنین مقایسات میانگین اثرات متقابل بین ارقام و سطوح مختلف تنش نشان می دهد که رقم آذرگل بدون اعمال تنش با عملکرد ۶۲۲۰ کیلوگرم بالاترین مقدار و رقم مستر با اعمال تنش در مرحله تشکیل طبق کمترین مقدار عملکرد را حاصل نمودند. نتایج نشان می دهد که رقم آذر گل در شرایط تنش و غیر تنش عملکرد مناسبتری نسبت به سایر ارقام داشته و همچنین تنش در مرحله تشکیل طبق تا انتهای دوره رشد به لحاظ اینکه گیاه مدت طولانی تری در معرض تنش خشکی قرار می گیرد، بیشترین تاثیر را بر اجزای عملکردی به خصوص وزن هزار دانه و قطر طبق داشته است.