سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی تربیت بدنی و علوم ورزشی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

چکیده:

زنان به عنوان نیمی از افراد جامعه، با توجه به مسئولیت هایی که به لحاظ جنسیتی بر دوش آن هاست و نیز جدای ازمسئولیت در قبال دستمزد، موانع بیشتری را برای مشارکت در فعالیت های اوقات فراغت به ویژه ورزش احساس می کنند.هدف کلی این تحقیق، مطالعه عوامل بازدارنده مشارکت زنان شهرستان نجف آباد در ورزش همگانی می باشد.روش مورداستفاده در پژوهش حاضر توصیفی از نوع پیمایشی می باشد . جامعه آماری این تحقیق زنان بالای ۱۸ سال شهرستان نجف آباد بودند که از میان آنها ۳۷۷ نفر (n=377) به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای انجام این پژوهش از پرسشنامه ای کارول و آلکساندریس بر اساس مدل هرمی موانع مشارکت ورزشی تهیه شده بود، استفاده شد. آزمون از پایایی قابل قبول برخوردار بود (α>0.7) همچنین نتایج خوبی در رابطه با اعتبار آن گزارش شده است (α>90%) جهت تجزیه تحلیل داده ها از آزمون t وفریدمن استفاده گردید.نتایج تحقیق نشان داد که موانع درون فردی بالاترین رتبه و موانع ساختاری پایین ترین رتبه را به خود اختصاص داده است و لذا سؤال تحقیق مبنی بر این که تفاوت معنی داری بین موانع سه گانه در میزان مشارکت زنان درورزش های همگانی وجود دارد، تأیید می گردد.