سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد صادقی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شاهرود
رضا قوامی ریابی – عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شاهرود
محمدرضا کمالی – عضو هیئت علمی پژوهشگاه صنعتنفت
بیوک قربانی – کارشناس ارشد پژوهشگاه صنعتنفت

چکیده:

مخازن مشترک هیدروکربوری از منابع استراتژیک هرمملکت می باشد شناخت بیشتر این مخازن و اولویت مطالعه آنها می تواند دربهره برداری بهتر اهمیت ویژه داشته باشد هدف ازاین مطالعه ارزیابی پتانسیل هیدروکربورزایی سنگهای منشا احتمالی درمیدان نفتی نصرت مشترک ایران با امارات متحده عربی می باشد که شامل سازندهای پابده و گورپی است روش نمودار کل کربن الی TOC به هیدروکربن های پیرولیزی S2 یکی از مناسب ترین روشهای مورد استفاده درتفسیر داده های حاصل از پیرولیز راک ایول Rock eval می باشد با استفاده از این روش خصوصیات ژئوشیمیایی سازندهای مذکور مورد بررسی قرارگرفته و پس از آن با هم مقایسه شده اند قبل ازهرچیز با استفاده ازنمودار تغییرات S1 برحسب TOC توانستیم نمونه هایی را که نابرجا هستند و درتفسیر ما را دچار خطا می کنند را حذف کنیم و با استفاده از نمودار استاندارد ژئوشیمی آلی به این نتیجه رسیدیم که پتانسیل هیدروکربنی سازند پابده درمقایسه با سازند گورپی بیشتر است نمونه های هردوسازند وارد پنجره نفتی شده اند و کروژن هردوسازند تلفیقی از کروژن نوع II,III می باشد با این تفاوت که سازند پابده توانایی تولید نفت کروژن II آن بیشتر و سازند گورپی توانایی تولید گاز کروژن III آن بیشتر است.