سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی اقتصادی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مجتبی رستیم – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد
سیداحمد مظاهری – گروه زمین شناسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

مجموعه پلوتونیم کوه میش در جنوب شهرستان ششتمد و در زون ایران مرکزی قرار دارد. از لحاظ تقسیم بندی تکتونیکی، بخشی از زون سبزوار می باشد. ترکیب این توده نفوذی از دیوریت تا گابرودیوریت تغییر می کند. کانی های اصلی تشکیل دهنده سنگ شامل پلاژیوکلاز (آندزین، لابرادوریت)، آمفیبول (هورنبلند)، پیروکسن (دیوپسید) و دارای کانی های فرعی شامل آپاتیت، اسفن، کانی آپاک و درصد خیلی کمی کواترز می باشد. از کانی های ثانوی می توان به کلریت، سرسیت، آکتینولیت، اکسیدهای مختلف آهن اشاره کرد. حجم زیاد محلول های مشتق شده از ماگما و مخلوط شدن با آب های جوی باعث آلتره شدن سنگها و تشکیل زون های آلتراسیون مختلف در منطقه شده است. با توجه به مطالعات صحرائی و پتروگرافی سه زون آلتراسیون پروپلیتیک، سرسیتیک، آرژیلیک، قابل تشخیص است. گسترش زون پروپلیتیک (کلریتی) در منطقه بیش از زون های دیگر است به طور کلی شدت زون پروپلیتیک کم ولی به صورت یک آلتراسیون فراگیر در اکثر سنگ های منطقه دیده می شود. گسترش اصلی آن مربوط به واحدهای آمفیبول دیوریت جنوب منطقه است. کانی شاخص این زون کلریت است. زون آلتراسیون آرژیلیک که در دمایی پائین و شرایط شدیداً اسیدی به وجود می آید، در ریولیت ها و دیوداسیت ها قابل مشاهده است و با مجموعه کانیایی کوارتز و کانی های رسی مشخص می شود. زون آلتراسیون سرسیت که در شرایط PH پائین به وجود می آید به همراه زون پروپلیتیک بخش اعظمی از منطقه را به خود اختصاص داده اند و با مجموعه کانیایی سرسیت، کلریت و کوارتز مشخص می شود.