سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مظفر عباس زاده – دانشجوی دوره دکتری معماری دانشگاه علم وصنعت ایران و عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه
الناز سلطان احمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه هنر اسلامی تبریز
محمد تقی پیربابایی – دانشیار معماری(طراحی شهری) دانشگاه هنر اسلامی تبریز

چکیده:

در بافت تاریخی شهرها به عنوان مکان های واجد ارزش میراث فرهنگی با پتانسیل های تاریخی، فرهنگی و گردشگری خود به عنوان کانونهای جاذب، توانایی و امکان پویایی و سرزندگی بافتهای شهری را دارا بوده و می تواند زمینه جذب گردشگران فرهنگی را فراهم آورد. در راستای تحقق اهداف گردشگری فرهنگی، بررسی ، استحصال و ارزیابی ارزش های موجود در بافت های تاریخی می تواند نقش بسیار مهمی در بهبود وضعیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی ساکنین و توسعه و ترویج فرهنگ بومی ایفا نماید. حال مساله اصلی پژوهش این است که، روش های ارزیابی ارزش ها در حوزه گردشگری فرهنگی و در راستای به تصویر کشیدن ارزش های موجود در بافت های تاریخی جهت تقویت نقش آنها کدامند؟ بنابراین، این پژوهش با بکارگیری روش توصیفی و به شیوه کتابخانه ای، موضوعات، مفاهیم مرتبط با ارزش های بافت تاریخی و نیز رویه ها و ابزارهای مناسب برای ارزیابی ارزش ها و چگونگی تحقق آنها را با هدف توسعه گردشگری فرهنگی بررسی نموده و نتایج حاصل حاکی از آن است که رابطه مشخصی بین ارزش ها و اهداف توسعه گردشگری فرهنگی وجود دارد، که لزوم مطالعه روش های ارزیابی را اجتناب ناپذیر می نماید. لذا در راستای سنجش این رابطه مدل ها و روش های ارزیابی متعددی با توجه به اهداف ویژه در حوزه گردشگری فرهنگی تعریف شده اند، که هدف از طرح این روش ها، رسیدن به یک الگو و روش واحد و صلب نمی باشد، بلکه هدف این است که بتوان از چندین روش به فراخور گونه های ارزش که نسبی است و متناسب با مقطع زمانی که ارزیابی صورت می گیرد، استفاده کرد تا به بهترین و مطلوب ترین نتیجه دست یافت و ارزشهای میراث معماری و شهرسازی گذشته را در کالبد و روح معماری و شهرسازی امروز تنید.