سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش سالانه علوم مدیریت نوین

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

محمود درویش صفت – دانشگاه جامع علمی کاربردی واحد کار آموزان چالوس
سحر علیمردانی – دانشجوی دکترای صنایع اقتصادی آذربایجان
هدایت کیالاشکی – دانشگاه جامع علمی کاربردی واحد کار آموزان چالوس

چکیده:

اکثر روانشناسان معتقدند موفقیت های فردی بیست درصد به بهره هوشی IQ و هشتاد درصد دیگر به هوش هیجانیEQ بستگی دارد . هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه هوش هیجانی با عملکرد آموزشی دانشجویان دانشگاهمجازی فاران بود که در این راستا رابطه هوش هیجانی و ابعاد پنج گانه آن ( خودآگاهی ، خودمدیریتی ، خودانگیزی ،آگاهی اجتماعی ) با عملکرد آموزشی آنها مورد بررسی قرار گرفت . این پژوهش از نوع مطالعات همبستگی بود جامع پژوهش را ۱۰۸ نفر از دانشجویان رشته های مختلف دانشگاه تشکیل می داد . برای اندازه گیری هوش هیجانی دانشجویان از پرسشنامه ۳۳ سوالی شرینگ استفاده شد که بر اساس مقیاس ۶ درجه ای درجه بندی شده است . پرسشنامه ها توسط دانشجویان به روش خود پاسخگویی تکمیل گردیدند . ابزار گردآوری داده ها جهت اندازه گیریعملکرد معدل دانشجویان تا ترم مورد ارزیابی قرار گرفته بود .داده های پژوهش به کمک شاخص های آمار توصیفی و آزمون پیرسون تحلیل گردید . نتایج آزمون پیرسون نشان داد که بین هوش هیجانی دانشجویان با عملکرد آموزشی آنان همبستگی معنی دار ( ۱۶۴(r=وجود نداشت . همچنین در خصوص مولفه های هوش هیجانی نتایج این آزمون نشان داد که بین ابعاد هوش هیجانی با عملکرد همبستگی معنی دار وجود نداشت و تنها بین مولفه خود انگیزی و عملکرد آموزشی رابطه مثبت کمی دیده شد . با توجه به عدم وجود رابطه معنی دار بین هوش هیجانی و عملکرد آموزشی دانشجویان به نظر می رسد اضافه کردن درسی تحت عنوان آموزش هوش هیجانی به دانشجویان ضروری دیده نشده است اما از ضرورت های آموزش هوش هیجانی کاسته نمی شود